Egill Helgason skrifaði um daginn um - og reyndar ekki í fyrsta sinn - um þjóðvegasjoppurnar sem flestar eru alveg eins út um landið, og bjóða eiginlega allar upp á sama grillmatinn, hamborgara og franskar.
Í tilefni af því finnst mér verða að geta þess sem gott er.
Um daginn kom ég að Gullfossi á leiðinni upp að Hagavatni.
Fossinn stendur alltaf fyrir sínu, en það sem var sérstaklega ánægjulegt var einmitt að koma í sjoppuna, eða veitingahúsið.
Því þar er EKKI boðið upp á hamborgara og franskar.
Þar var í boði súpa og samlokur allskonar af vandaðri sortinni, ekkert svosem stórmerkilegt en leit prýðilega út.
Og það var eiginlega alveg ótrúlega hressandi að koma inn á svona stað, þar sem grillbrækjan liggur ekki eins og mökkur yfir öllu.
Blogg
BRÆKJULAUST Á GULLFOSSI
16:40 › 17. ágúst 2010
ATHUGIÐ Ritstjórn DV áskilur sér rétt til að eyða ærumeiðandi ummælum.





Saga íslenskra lífeyrissjóða einkennist af sukki andlitslausra manna sem hafa farið með fjármunina nánast eins og sína eigin. Í áranna rás hafa fjölmargir stjórnarmanna notið boðsferða frá hagsmunaöflum með tilheyrandi ... 
