10:45 › 24. júní 2010
Ég var að glugga í nýja ljóðabók eftir Þórarin Eldjárn.
Og rakst þar á vísu um kvennaguðfræðina.
Ég er ekki með bókina við hendina og er vondur í að læra vísur, svo ég ætla ekki að reyna að hafa hana eftir, en þetta var bráðsmellin vísa, eins og Þórarni er einum lagið - og þar birtist reyndar hugmynd sem ég man ekki til að hafa séð hreyft áður.
Kvennaguðfræðingarnir sem krefjast þess að fá að skrifa og hugsa um guð sem konu, verða þeir (þær!) ekki að horfast í augu við að þá hlýtur djöfullinn að vera kvenkyns líka?
Ég minnist þess ekki að þær hafi sóst eftir þeim félagsskap.





Saga íslenskra lífeyrissjóða einkennist af sukki andlitslausra manna sem hafa farið með fjármunina nánast eins og sína eigin. Í áranna rás hafa fjölmargir stjórnarmanna notið boðsferða frá hagsmunaöflum með tilheyrandi ... 
