Aðeins fáeinum dögum eftir að saksóknari blés með
heilmiklum lúðrablæstri til málareksturs gegn Ara Gísla Bragasyni frænda mínum,
þá er málið gegn honum allt kolfallið um sjálft sig.

Sjá þetta.

Málinu hefur verið vísað frá dómi með skömm, og verjanda Ara
Gísla hafa verið dæmd laun úr ríkissjóði, sem er glöggt merki um að Héraðsdómur
telur málareksturinn gegn honum hafa verið tilhæfulausan með öllu.

Í örstuttu máli snýst málið um það að verðmætum bókum úr
eigu Böðvars heitins Kvarans var stolið af einum afkomenda hans.

Ari Gísli, sem er mætur bókakaupmaður eins og Bragi
Kristjónsson faðir hans, hafði tekið að sér að selja einhverjar þeirra, án þess
að hafa hugmynd um að þær væru stolnar.

Þegar það kom upp úr dúrnum skilaði Ari þegar í stað öllum
þeim bókum sem enn voru í hans vörslu, og hjálpaði til við rannsókn málsins,
eins og honum var unnt.

Hjörleifur Kvaran, afkomandi Böðvars, “lagðist [hins
vegar] í herferð til að þess að útbía nafn Ara Gísla, en lét algerlega vera að
minnast á þjófinn, frænda sinn, sem nú hefur hlotið makleg málagjöld”, svo ég
vitni í Facebook-síðu Andrésar Magnússonar, vinar Ara Gísla.

Það var vafalítið ekki síst vegna hvatningar Hjörleifs
Kvarans sem ákæruvaldið fór fram með þetta tilhæfulausa mál gegn Ara frænda
mínum. Það fullyrðir Andrés, sem þekkir málið út og inn, og ég held að það sé rétt hjá honum.

Og í næstum tvö ár, eða síðan málið kom upp, hefur Ari
Gísli mátt sitja uppi með þennan blett á mannorði sínu, hann hefur þurft að
eyða tíma og orku í að verja sig, og hann hefur þurft að þola margvíslegt
áreiti sem ekki verður greint frá hér.

Hvað ætlar æruvaldið nú að gera í því? Eða Hjörleifur
Kvaran?

Hjörleifur Kvaran er forstjóri Orkuveitunnar í Reykjavík.
Hann hefur gegnum tíðina haft einstakt lag á því að blandast inn í umdeild mál
án þess að nokkur óhreinindi að ráði falli á hann sjálfan.

Skemmt er að minnast þess að hann var innsti koppur í búi
í REI-málinu, en slapp einhvern veginn við alla athygli þegar það mál sprakk í
loft upp haustið 2007, og hélt sínu vellaunaða embætti. Mörgum til mikillar
furðu.

Ég trúi því og treysti að Hjörleifur sleppi ekki eins létt
frá því að taka þátt í að ata auri minn góða frænda.