Stjórnmálamenn í Silfri Egils tönnlast á "skilboðum til
flokkanna" sem þeim "beri að taka mark á". Eins og það væri sérstakt veglyndi
af þeim.

Þetta orðalag held ég að sé partur af þeim hugsunarhætti sem þarf
að útrýma.

Orðalagið gefur til kynna að flokkarnir séu enn uppi á
einhverjum Ólympstindi, skýjum ofar, en niðri á jafnsléttu sé "fólkið" að reyna
að kalla "skilaboð" til flokkanna.

Hvort þeir vilji kannski náðarsamlegast hlusta? Taka mark á
kveinstöfunum og bænunum?

Mundu flokkarnir ekki bara helst vilja tala um "bænaskrár"?

Nei – sannleikurinn er sá að nú þurfa flokkarnir að senda
þjóðinni skilaboð. Ekki öfugt.