Óákveðinn settist ég niður við sjónvarpið í gærkvöldi til
að horfa á Kastljós, þar sem efstu menn framboðanna í Reykjavík sátu fyrir
svörum. Mér finnst ástæða til að deila því með öðrum kjósendum sem ég varð
vitni að.

Ég skal viðurkenna að ég hef ekki verið mjög veikur fyrir
framboði Besta hingað til, sjá hér. En ef ég hefði nú verið það, þá er ég
smeykur um að öll hvöt til að kjósa hann hefði verið alveg í andarslitrunum eftir að
hafa horft upp á furðulega slappa frammistöðu Jóns Gnarr í gærkvöldi.

Auðvitað geta menn ekki alltaf átt stórleik, og auðvitað
er Jón Gnarr ekki vanur að taka þátt í svona umræðum, en mér er sama: Ástríðu-
og áhugaleysið sem einkenndi Jón gerði að verkum að ég skildi enn síður en áður
hvaða erindi maðurinn ætti í borgarstjórn Reykjavíkur.

Það var ekki í honum neinn eldmóður, engin ástríða, engin
ný hugmynd, engin ný hugsun, og hann var ekki einu sinni fyndinn og hann var
ekki ósvífinn, ekki prakkaralegur, ekki neitt.

Allir sem hafa bundið vonir við að Jón Gnarr hefði
eitthvað nýtt fram að færa í stöðnuðu flokkakerfi borgarinnar hljóta að hafa
orðið fyrir afar djúpum vonbrigðum.

Það var eiginlega hálf hrollvekjandi tilhugsun að
tugþúsundir borgarbúa ætluðu að fara að fela atkvæði sitt þessum manni, sem
hafði svo bersýnilega ekkert fram að færa.

Ég nefni bara tafs hans og þrugl og augljósa fávisku þegar tekjutengingu leikskólagjalda bar á góma - fyrirgefið, en mér er alveg sama um reynsluleysi eða hvað sem er: Þetta var einfaldlega ekki boðlegt.

Í heild fannst mér nánast móðgandi að horfa upp á þetta
hugmyndaleysi, andleysi, þekkingarleysi, stefnuleysi – þetta var eins og brandari sem var genginn allt,
alltof langt.

Og brandarinn að þessu sinni var allur á kostnað kjósenda; flokkakerfinu stóð engin ógn af þeim manni sem þarna birtist. Allur vottur þess að í þessu framboði fælist einhver ný hugsun, ný vinnubrögð var gufaður upp.

Hafi frammistaða Jóns Gnarr verið vonbrigði kvöldsins, þá
fannst mér hins vegar frískleg framganga Baldvins Jónssonar frá
Reykjavíkurframboðinu það sem kom þægilegast á óvart.

Baldvin er heldur ekki vanur að taka þátt í svona umræðum, en ólíkt Jóni Gnarr hafði hann raunverulega eitthvað fram að færa, hann var
áhugasamur og fullur af baráttu. Vissi hvað hann var að tala um. Og hann var frakkur og einlægur í senn.

Sennilega hófst endasprettur Reykjavíkurframboðsins of
seint til að menn þori í stórum stíl að gefa því atkvæði sitt. En ef ég hefði
verið að leita að nýju framboði til að kjósa í stað hinna hefðbundnu, þá hefði
ég miklu fremur veðjað á Reykjavíkurframboðið en frambjóðanda Besta flokksins.

Baldvin hafði það svo greinilega fram yfir Jón Gnarr að vita hvað var verið að tala um.

Hvað Helgu Þórðardóttur frá Frjálslynda flokknum, þá efast
ég ekki um að þetta er vel meinandi kona. En ekki gat ég hugsað mér að velja
hana eftir Kastljós kvöldsins.

Ólafur F. Magnússon mátti eiga það að í þau fáu skipti sem
hann var ekki að mæra sjálfan sig, þá sneri hann sér að kjarna málsins með því
að minna býsna hvassyrtur á að það væru Sjálfstæðisflokkurinn og Framsóknarflokkurinn
sem væru ábyrgir fyrir þeim vandræðum sem við værum komin í. Að öðru leyti ætla
ég ekki að leggja dóm á frammistöðu hans.

Framsóknarflokkurinn hefur með sínu aðal slagorði í
Reykjavík (“Þú meinar Einar”) gefið sig út fyrir að vera litli bróðir Besta
flokksins – en ekki með góðum árangri. Einar meina ég að hafi ekki slegið í
gegn í gærkvöldi. Erindi flokksins til borgarbúa er bersýnilega ekkert.

Nú – það mun varla koma mjög á óvart að ég ætla ekki að
kjósa Sjálfstæðisflokkinn. Þar kemur ekki síst til frammistaða flokksins í
landsmálum síðustu árin. Hann er sjálfur Hrunflokkurinn með húð og hári, og
hefur ekki sýnt neinn vilja til að horfast í augu við þá fortíð sína.

Formaður hans er þrælvafinn í Vafninga útrásarvíkinganna,
og í Reykjavík trommar flokkurinn upp með Hönnu Birnu sem var nánasta
aðstoðarmanneskja Kjartans Gunnarssonar framkvæmdastjóra flokksins þegar
einkavæðingarruglið og útdeiling bankanna fór fram.

Og í Reykjavík eins og á Alþingi sitja enn fastir fyrir í
borgarstjórnarflokki flestallir mestu styrkjakóngar flokksins, og -drottningar. Það fólk er þó farið að týnast burt hjá Samfylkingu.

Og fólk á ekki að
fyrirgefa Sjálfstæðisflokknum svívirðu eins og þá þegar Ólafur F. Magnússon var gabbaður
til að svíkja félaga sína í Tjarnarkvartettnum og dubbaður upp í embætti sem hann var óhæfur til að gegna, til þess eins að vera svo
stunginn í bakið af Hönnu Birnu.

Þeirri sömu Hönnu Birni og gefur sig nú út fyrir að vera
svo ósköp mild og góð …!

Af hverju í veröldinni þurfti Hanna Birna ekki að standa fyrir máli sínu í því efni í gærkvöldi?

Nei, Sjálfstæðisflokkurinn þarf að fara í langt frí í
Reykjavík, rétt eins og í landsmálunum. Hann er enn geislavirkur af gömlum
syndum.

Fyrir nú utan að áhersla flokksins á að hækka alls ekki skatta þýðir auðvitað að þjónustugjöld verða í staðinn hækkuð verulega næstu misseri.

Og ég vil frekar miklu frekar borga aðeins meira í útsvar sjálfur en að hækkun leikskólagjalda leggist með fullum þunga á fósturson minn og hans litlu fjölskyldu.

Þá eru eftir Samfylking og Vinstri grænir. Það eru
ríkisstjórnarflokkarnir, og ríkisstjórnin er náttúrlega ekkert voðalega vinsæl núna. Get ég með góðri samvisku fært þeim atkvæði mitt?

Í stuttu máli, æjá. Það endar með að ég kýs annan þeirra. Í
fyrsta lagi finnst mér sem íbúa í Reykjavík mestu varða að borgin sé vel og
réttlátlega rekin, og ég held ég geti nokkurn veginn treyst frambjóðendum þeirra
til þess.

Í öðru lagi held ég nú að þótt ríkisstjórnin sé nú sem sagt ekki upp á sitt
vinsælasta þessar vikur, þá muni sagan þrátt fyrir allt sennilega dæma hana mildilegar en við
hneigjumst kannski akkúrat núna til að gera.

En hvað þá með þessa flokka tvo og frammistöðu þeirra í
Kastljósinu?

Hvað Vinstri græna snertir, þá verð ég að segja að ég skil
ekki þá bylgju andúðar sem mætt hefur Sóleyju Tómasdóttur í kosningabaráttunni.
Mér sýnist manneskjan vera full af eldmóði, og ég trúi því ekki að fólk láti
skipta máli einhver orð sem hún lét falla í viðtali um að hún hafi í fyrstu ekki talið
sig vita hvernig hún ætti að ala upp strák.

Henni er líka legið á hálsi fyrir að vera býsna herská
kvenréttindakona, en er öfgafull jafnréttisstefna (!) virkilega mesta hættan
sem steðjar að íslensku samfélagi um þessar mundir?

Og Sóley má eiga að hún sagði að fyrra bragði sannleikann um að Vinstri grænir teldu sig þurfa að hækka útsvar; hún var ekkert að fara í feluleik með það. Gott hjá henni.

Vinstri grænir fá líka prik í kladdann hjá mér fyrir
tillögu sem Þorleifur Gunnlaugsson annar maður á lista hefur flutt um öfluga
rannsóknarnefnd í borginni. Hún á að fara yfir og skoða samskipti borgarkerfis og
fyrirtækja mörg ár aftur í tímann.

Það á loksins að rannsaka samskipti verktaka, borgarfulltrúa; vonandi verður lýst oní alla gömlu spillingarpyttina og ormagryfjuna sjálfa.

Svona nefnd mun geta gerbylt vinnubrögðum í borgarkerfinu
mun róttækar en nokkuð það sem t.d. Besti flokkurinn býður upp á.

En það er
dæmigert að Sjálfstæðisflokkurinn er þegar byrjaður að leggja stein í götu
þessa verkefnis og reyna að svæfa það svefninum langa!

En Samfylkingin þá – þarf ekki að refsa henni fyrir þátt hennar
í Hrunríkisstjórn Geirs H. Haarde?

Ja, það er ljóst að ef Samfylkingin nær háum aldri, þá mun
hún lengi blygðast sín fyrir að hafa ekki staðið sig betur í þeirri
ríkisstjórn. Og með réttu.

En Samfylkingin olli samt ekki Hruninu – það er nú samdóma álit manna að það
hafi verið of seint að koma í veg fyrir það löngu áður en Samfylkingin settist
í ríkisstjórn 2007.

Samfylkingin á vissulega enn eftir að gera upp ýmsar gamlar syndir
sínar og forystumanna sinna um og fyrir Hrun, en hún hefur þrátt fyrir allt sýnt ýmsa viðleitni
til þess.

Svo mér finnst það ekki þurfa að koma í veg fyrir að henni sé greitt
atkvæði – en þá því aðeins að það starf haldi áfram, og þá af meiri þrótti en hingað til.

Og hvað sem um Samfylkingu má segja, þá er það ljóst að
flokkurinn hefur lang útpældustu og bestu stefnuna í atvinnumálum fyrir borgarbúa, eins
og Dagur B. Eggertsson reyndi að koma á framfæri í gærkvöldi af bara töluverðum
sannfæringarkrafti.

Dagur er iðulega skammaður fyrir "innantóma frasa" en mér finnst það nú ekki vera "frasar" að vilja minnka atvinnuleysið í borginni, og hafa til þess ráð - þótt komin séu frá Árósum. Við hefðum betur hlustað á Dani fyrr! 

Og gangi okkur svo öllum vel að gera upp hug okkar!