Hef ég spurt að þessu áður: Hvaða sjálfstæðismaður ætlar að taka að sér að flytja leyniræðu Krústjovs?

Ég á við ræðuna sem Níkita Krústjov flutti á 20. flokksþingi sovéska Kommúnistaflokksins og fjallaði um persónudýrkun á Stalín heitnum og þær afleiðingar sem gagnrýnislaus fylgisspekt við leiðtogann hefði haft.

Með þessari ræðu - sem var fljót að spyrjast út þótt flutt væri fyrir lokuðum dyrum - hófst uppgjör Kommúnistaflokksins við Stalín og hans skelfilegu arfleifð.

Uppgjör sem aldrei lauk, því arftakar Stalíns þorðu ekki alla leið, en það er önnur saga.

Sú viðleitni sem fólst í ræðu Krústjovs var virðingarverð.

Ég ætla auðvitað ekki að líkja saman ógnarstjórn Stalíns, sem var einhver sú grimmilegasta sem nokkur þjóð hefur þurft að þola, og hátterni þeirra manna sem stýrðu Sjálfstæðisflokknum þangað til hrunið hófst síðastliðið haust.

Það sem þó má líta á sameiginlegt eða altént svipað er persónudýrkunin, og hin gagnrýnislausa fylgisspekt við foringjann.

Og ég held ég þurfi ekkert að skýra það öllu nánar.

En það sem ég vildi sagt hafa: Hvenær hefst uppgjör sjálfstæðismanna við sjálfa sig, foringja sína undanfarin 20 ár, og við stefnu sína?

Nú stendur víst fyrir dyrum formannskjör í stærsta ungliðafélagi Sjálfstæðisflokksins, Heimdalli.

Og bólar ekki eitthvað á umræðum frambjóðenda þar um hvað hefur farið úrskeiðis hjá flokknum síðustu árin?

Er ekki unga fólkið uppfullt af hvassri gagnrýni á þá kynslóð foringja sem nú hefur steypt Íslandi út í skelfilegustu efnahagsvandræði á lýðveldistímanum?

Eru ekki skrif formannskandídatanna í senn beinskeytt uppgjör við fortíðina og nýr og róttækur vegvísir til framtíðar?

Nei, ónei. Formannskandídatarnir skrifa pempíulegar greinar í Moggann þar sem þeir brýna fyrir kjósendum sínum að leiðin út úr vandanum sé leið "frelsisins", leið Sjálfstæðisflokksins, honum einum sé treystandi blablabla.

Það liggur við manni verði bumbult við að sjá hvernig þessir meintu ungu menn hafa sópað fortíðinni, sem þó er svo nýliðin, undir teppi.

Svona ætlar allur flokkurinn greinilega að taka á málunum.

Flokkurinn þykist hafa farið í gegnum uppgjör með því að skipta um formann. Nýi formaðurinn var reyndur sóttur í sjálfa flokksvélina, í helstu valdaætt flokksins síðustu áratugi, og meira að segja í greipar gamla kolkrabbans.

Það var nú allt uppgjörið.

En ég skal trúa sjálfstæðismönnum fyrir því að sá sjálfstæðismaður sem að endingu þorir að stíga fram og flytja þá hispurslausu uppgjörsræðu sem bæði flokkurinn og Ísland allt þarf á að halda, hann mun uppskera rækilega.

En uppgjör þarf ekki aðeins að eiga sér stað í Sjálfstæðisflokknum.

Það þarf líka að eiga sér stað í Framsóknarflokknum.

Þau mannaskipti sem þar hafa orðið duga ekki, frekar en formannsskiptin í Sjálfstæðisflokknum, til að slá striki yfir allt það liðna.

Yfir þátt Framsóknarflokksins í því hvernig komið er fyrir okkur.

Og uppgjör þarf líka að eiga sér stað í Samfylkingunni.

Þótt hún hafi ekki átt viðlíka þátt og fyrrnefndu flokkarnir tveir í að reisa hinn veikburða rússíbana sem hróflað var upp úr íslensku samfélagi, þá getur Samfylkingin ekki horft framhjá því að hafa verið í stjórn í 16 mánuði áður en hrunið varð.

Án þess að gera neitt til að koma í veg fyrir það.

Og Samfylkingin þarf líka að gera upp við þann Blair-isma, sem þar var orðin allsráðandi, að minnsta kosti til skamms tíma.

Á að halda áfram á þeirri braut? Eða hvaða stefnu ætlar Samfylkingin að taka í framtíðinni?

Það má því líka hvetja hrausta samfylkingarmenn og -konur til að flytja sínar leyniræður - en þó helst fyrir opnum tjöldum.

Hvaða flokkur er Samfylkingin? Hvaða hugsjónir hefur hún?

Það væri gaman að heyra, helst nokkuð skýrt og skorinort, takk.