Ég var áðan að fletta DV og fór að renna yfir fína frétt Inga Vilhjálmssonar blaðamanns um málefni Eimskipafélagsins.

Gamli Landsbankinn þarf að afskrifa 60 milljarða vegna taprekstrar félagsins undanfarin ár.

Sem fyrst og fremst virðist tilkominn vegna lélegrar stjórnar.

Björgólfs Guðmundssonar og þó kannski fyrst og fremst hins undarlega Magnúsar Þorsteinssonar.

Jæja já, 60 milljarða? Humm og ha ... hvað er fleira í fréttum?

Allt í einu rann mér kalt vatn milli skinns og hörunds. Þarna sat ég og las í mestu rólegheitum frétt um 60 milljarða króna sem búið er að sturta niður af óhæfum stjórnendum.

Og ég festi varla hugann við efnið.

Sextíu milljarðar og mér var eiginlega nokk sama.

Svona dofinn er maður orðinn fyrir hörmungarfréttum.

En þetta eru peningar sem hefði mátt nýta til greiða niður skuldir sem nú falla á okkur öll.

Það þýðir auðvitað að við munum borga skuldir þessara fífla.

Ég og börnin mín.

Blóðið fór aftur að fossa um æðarnar.