Það er ekki nýlunda að rifist sé um hvort æskilegt sé að gefa skuldugu fólki upp hluta af skuldum sínum eða jafnvel allar skuldirnar.

Um þetta hefur verið rifist í mörg þúsund ár.

Í fornum ritum Hittíta (eða Húrríta) frá því á að giska 1300-1500 fyrir Krist er að finna "Söng um skuldalausn" þar sem fjallað er um hvernig lina megi þjáningar þeirra sem reyna að bera óbærilegar skuldabyrðar.

Í Biblíunni, 3. Mósebók, skipar guð Móse að gefa upp eftirstöðvar skulda á sjö ára fresti, á svonefndu fagnaðarári.

Er það tilviljun að greiðslufrestur Icesave-samningsins kveður á um sjö ár?!!

Á fyrstu öld 1. fyrir Krist varð gríðarlegt uppistand í Rómaveldi þegar lýðskrumarinn Catilina reyndi að afla sér fylgis lýðsins með því að lofa allsherjar niðurfellingu skulda.

Einna athyglisverðasta dæmið er samt frá 6. öld fyrir Krist í Grikklandi hinu forna, nánar tiltekið Aþenu.

Þar var samfélagið læst í viðjar deilna, togstreitu og misskiptingar auðs. Stór hluti alþýðunnar var fjötraður í skuldahlekki auðmanna.

Þeir sem ekki gátu borgað skuldir sínar urðu að afsala sér landi sínu í hendur kröfuhafa. Þeir fengu að púla áfram á landinu, en einn sjötti af innkomunni rann til kröfuhafans.

Og ef það dugði ekki til að borga skuldirnar urðu bæði skuldarinn og fjölskylda hans ánauðugir þrælar kröfuhafans.

Samfélagið var að kafna.

Þá var kallað á stjórnvitringinn Sólon. Hann gerði miklar og merkilegar endurbætur á stjórnarfari í Aþenu, en ekki ómerkustu umbætur hans fólust í því að hann lét fella niður allar skuldir í einu vetfangi.

Lögin um þetta voru kölluð "seisachtheia" og samkvæmt þeim voru allar útistandandi skuldir felldar niður, allir ánauðugir skuldarar frelsaðir og þeir endurheimtu líka land sitt. Bannað var að "versla" með persónulegt frelsi einstaklinga þaðan í frá, og hámark sett á hvað menn máttu eiga miklar eignir.

Auðmenn og íhaldsmenn ráku vitaskuld upp ramakvein. Töldu þetta svívirðu hina mestu. Svona væri ekki hægt að gera, án þess að kollvarpa samfélaginu.

En Sólon gerði þetta nú samt, og í hönd fóru ótrúlegir uppgangs- og blómatímar í Aþenu.

Sjálf gullöldin.