"Mér finnst sem [hrunið] sé niðurstaðan af öfgakenndri græðgi margra sem hlut eiga að máli og tómlátu andvaraleysi þeirra stofnana sem hafa áttu eftirlit með fjármálakerfinu og sjá áttu um fjármálalegan stöðugleika í landinu."
Þetta voru ekki mín orð. Ég er hins vegar hjartanlega sammála þessum orðum. Og reyndar hygg ég að þeir séu afar fáir sem ekki geti tekið undir þessi orð.
Þetta eru eiginlega bara almælt tíðindi. Við vitum þetta öll.
Þetta eru engir óvarkárir eða grófir sleggjudómar.
En þessi orð voru í bandarísku stúdentablaði höfð eftir doktor Sigríði Benediktsdóttur hagfræðingi. Hún situr í rannsóknarnefnd Alþingis um fjármálahrunið ásamt Páli Hreinssyni og Tryggva Gunnarssyni.
Nú hafa þessi sakleysislegu orð Sigríðar orðið til þess að Páll Hreinsson formaður nefndarinnar hefur kvartað við Alþingi.
Og vill reka Sigríði.
Fyrst bað hann víst Sigríði að segja af sér í kyrrþey - en hún vildi það ekki. Um þetta má lesa í DV í dag. Þá klagaði Páll og sagði hafa orðið "trúnaðarbrest" í nefndinni.
Það var víst sá ferlega vel heppnaði tappi, Jónas Fr. Jónsson, fyrrum forstöðumaður Fjármálaeftirlitsins, sem kvartaði við Pál Hreinsson. Fannst illa að sér vegið með þessum orðum Sigríðar.
Og Páll Hreinsson, sem hér á árum áður sat í margvíslegum nefndum fyrir Davíð Oddsson þáverandi forsætisráðherra, hann tók undir að þetta væri óhæfa.
Að voga sér að hafa fyrirfram þá skoðun að eftirlitsstofnanir hafi jafnvel sýnt andvaraleysi!
Jesús minn, manneskjan er augljóslega vanhæf!
En ef ekki má tala mannamál í návist rannsóknarnefndarinnar, hvað má þá?
Með upphlaupi sínu hefur Páll Hreinsson skaðað rannsóknarnefnd Alþingis, ekki Sigríður Benediktsdóttir.
Hann er fulltrúi gamla Íslands, ekki þess nýja sem vonandi rís úr gömlu spillingarrústunum.
Blogg
PÁLL HREINSSON SKAÐAR RANNSÓKNARNEFND ALÞINGIS
09:50 › 9. júní 2009
ATHUGIÐ Ritstjórn DV áskilur sér rétt til að eyða ærumeiðandi ummælum.


















Fyrir síðustu jól varð Berglind fyrir hroðalegri árás aðila sem tengjast mótorhjólagengi. Ráðist var inn á heimili hennar og henni misþyrmt með þeim hætti að hún mun sennilega aldrei bíða ... 
