Þeir sem skrifa nafnlausar (eða nafnlitlar) tjásur við bloggfærslur eru yfirleitt ekki mjög hátt metin "stétt".

En þeir eiga sín augnablik, eins og aðrir.

Egill Helgason skrifaði um mál Sigríðar Benediktsdóttur hér og í tjásukerfinu kvaddi sér hljóðs Ragnar nokkur.

Hann benti á nokkuð sem okkur öllum sem áður höfðum tjáð okkur um málið hafði yfirsést, eftir því sem ég veit best.

Í DV í dag, þar sem fyrst var greint frá málinu, var sagt frá því að Páll Hreinsson formaður rannsóknarnefndar Alþingis hafi boðið Sigríði að segja af sér í kyrrþey, "af persónulegum ástæðum", þegar upp kom það "hneyksli" að hún hafði lýst því yfir opinberlega að eftirlitsstofnanir hefðu brugðist.

Sem allir vita þó.

En af því Jónas Fr. Jónsson kvartaði þá tók Páll Hreinsson upp þykkjuna fyrir hann.

En Ragnar var naskur og benti á þetta hér:

Best af öllu fannst mér, ef rétt er, að henni hafi verið boðið að segja af sér “af persónulegum ástæðum”.... Sem auðvitað hefði verið lygi (og Sigríður hafnaði).

Það er gaman að því (eða hitt þó heldur) þegar það fyrsta sem kemur frá “sannleiksnefndinni” er tillaga að lygi.