Eigum við nú að þurfa að þola langdregna og kvalafulla sögu þar sem enn einn sjálfstæðismaðurinn, nú Gunnar Birgisson, engist á önglinum en neitar að segja af sér?

Guð forði okkur frá því.

Því miður mun guð samt ekki gera það. Guð er, hef ég eftir öruggum heimildum, í Sjálfstæðisflokknum og finnst ekki að spilltir, vanhæfir "leiðtogar" eigi nokkru sinni að segja af sér.
Það væri nefnilega eins og að nefna snöru í hengds manns húsi uppí himnaríki.

En fyrst guð gerir ekkert í málinu verður Framsóknarflokkurinn að gera það.

Og það strax.

Ég þoli ekki tilhugsunina um langdregin fjörbrot Gunnars í embætti.

Þar sem hann býður upp á annað eins píp og hann gerði í viðtalinu við Helga Seljan.

Burt með hann, burt, burt!