Konu þekki ég sem er meinilla við Evrópusambandið.

Það er að sjálfsögðu hennar réttur. Að mörgu leyti er mér sjálfum meinilla við Evrópusambandið (ég sver það!) þó ég telji það brýnt og nauðsynlegt að fá úr því skorið hvort aðild að sambandinu henti okkur Íslendingum við núverandi aðstæður.

En konan heldur gjarnan fram tiltekinni röksemd þegar hún er beðin að skýra andstöðu sína við sambandið.

Að því fylgi atvinnuleysi.

Það sé einfaldlega óhjákvæmilegt að atvinnuleysi aukist ef við göngum í ESB. Viðvarandi 10-15 prósenta atvinnuleysi sé í öllum ESB löndunum og eitthvað inngróið í sambandið sem veldur því að þetta muni ekki breytast.

Þessa röksemd hef ég svosem heyrt áður; hún er eitt beittasta vopnið í búri andstæðinga Evrópusambandsins.

Svo ég ákvað að spyrja einn helsta sérfræðing landsins í ESB-fræðum hver væri sannleikurinn í málinu.

Það er Eiríkur Bergmann. Hann er náttúrlega ekki hlutlaus í þeim skilningi að hann hafi enga opinbera skoðun á því hvort við ættum að ganga í ESB. Eiríkur hefur fyrir löngu skipað sér í fararbrodd þeirra sem vilja sækja um aðild.

En hann er líka fræðimaður með sinn fræðimannsheiður, svo varla fer hann að ljúga einhverju að okkur!

Svarið hans var alla vega á þessa leið:

"Aðild að Evrópusambandinu eitt og sér hefur ekki áhrif á atvinnustig á
Íslandi. Fyrir því eru tvær megin ástæður:

Í fyrsta lagi vegna þess að
ekki er til neitt samræmt atvinnustig í ESB, til að mynda [er] viðvarandi
atvinnuleysi á Spáni og í Frakklandi en skortur á vinnufúsum höndum í
Hollandi og Lúxemborg svo dæmi sé tekið.

Í öðru lagi vegna þess að
Ísland er nú þegar virkur þátttakandi á innri markaði ESB í gegnum
EES-samninginn og áhrif ESB-aðildar á vinnumarkað [eru] nú þegar komin fram
hér á landi.

Evrópusambandsaðild eykur því ekki atvinnuleysi, - fremur
en að við hana hækki hitastig á Fróni, jafnvel þótt meðahitastig í ESB
sé mun hærra en hér.

Á hinn bóginn; ef Ísland myndi einnig taka upp
evru, þá þarf að vera hægt að mæta áföllum í efnahagslífinu með
nafnlaunalækkunum í stað þess að færa raunlaun niður í gegnum verðbólgu
eins og jafnan hefur verið á Íslandi.

Án svoleiðis sveigjanleika, að
geta lækkað nafnlaun í frjálsum samningum á vinnumarkaði, gæti evran
mögulega haft í för með sér aukið atvinnuleysi.

En þá er líka við
lélega stjórnmálamenn að sakast, en ekki gjaldmiðilinn, - sem ætti
samkvæmt reynslu annarra ríkja að auka til muna aga í innlendri
hagstjórn."

Sagði Eiríkur Bergmann.