Eitt er það sem mér finnst alltaf merkilegt þegar yfir gengur óveður eins og nú hefur geisað á Vestfjörðum undanfarin dægur.

Að ef sams konar veður hefðu gengið yfir fyrr á tíð, þá er líklegt að fjöldi manns hefði látið lífið.

Raunar þarf ekki að fara langt aftur í tímann til að finna hryggileg dæmi um skelfileg slys í óveðrum á Vestfjörðum, en ég er nú fyrst og fremst að hugsa lengra aftur í aldir.

Veður sem við tökum varla eftir nútildags, eða gera í versta falli ekki annað en pirra okkur svolítið með lokuðum vegum stundarkorn eða sviptivindum yfir Hafnarfjalli, þau veður hefðu getað ráðið niðurlögum tuga sjómanna áður fyrr.

Þeirra sem lögðu á hafið í sínum litlu vanbúnu bátsskeljum.

Og fjöldi barna hefði orðið föðurlaus.

Það má nú þakka fyrir ýmislegt, stundum.