Margeir Pétursson var - svo ég segi nú hverja sögu eins og hún var - ekki vinsælasti stórmeistari Íslendinga í skák.

Allir viðurkenndu seiglu hans, útsjónarsemi í erfiðum stöðum og aðgæsluhæfileika. En flestir kusu heldur að fylgjast með djarfari skákmönnum.

Sannleikurinn var þó sá að Margeir hafði að sumu leyti dýpri skilning á skák en flestir Íslendingar aðrir. Og hann náði líka hvað eftir annað frábærum árangri.

Þegar hann gerðist bankamaður bar lengi vel lítið á honum. Þegar forkólfar stóru bankanna fóru í sitt gönuhlaup með útrásarvíkingunum vissi maður lítið um hvað Margeir væri að hafast að.

Nú virðist hann standa með pálmann í höndunum. Eins og svo oft gerðist við skákborðið.