Var það ekki Bergsteinn Sigurðsson sem lýsti því í frábærum bakþankapistli í Fréttablaðinu á sínum tíma hvernig hagfræðingar væru nú í kreppunni orðnir átrúnaðargoð Íslendinga?

Sumir héldu með Þorvaldi Gylfasyni, aðrir með Gylfa Magnússyni, eða Gylfa Zoega, nú, eða Jóni Daníelssyni.

Mig minnir að Bergsteinn hafi hafi séð fyrir sér "hagfræðingaspil" sem Íslendingar skemmtu sér við að býtta á, eins og strákar býtta á fótboltaspilum.

Nema það hafi verið þannig að menn lögðu bara kapal með þessum spilum.

Altént, nú eru stuðningsmenn Gylfa Magnússonar líklega með hýrri há. Spilin þeirra hljóta að hafa hækkað í verðgildi.

Sem er vel, því Gylfi virðist hinn fínasti maður.

Ég kann annars svo lítið í hagfræði að ég hef mikla tilhneigingu til að jánka síðasta ræðumanni ef hagfræði er annars vegar. En ég var samt alltaf svolítið veikur líka fyrir Jóni Daníelssyni.

Maðurinn talar a.m.k. skorinort, eins og hér.

Og ég hef alltaf tilhneigingu til að trúa honum. Við verðum að efla traust á þennan krónuræfil, þangað til við getum losað okkur við krónuna fyrir fullt og allt.