Ég var einu sinni sjómaður.

Þrjú sumur meðan ég var í menntaskóla var ég á sjó.

Mér líkaði það svo vel að upp frá því hef ég eiginlega litið svo á að ég hafi síðan bara verið í tímabundinni landlegu!

Og alltaf þegar ég sé í fréttunum skip velkjast í fjallháum öldum í ofsaveðri, þá fæ ég fiðring í magann og langar um borð.

Þó var ég bara messagutti og síðan viðvaningur á varðskipum, en svoleiðis líta alvöru sjómenn náttúrlega ekki á sem alvöru sjómennsku. Heldur bara eitthvað dútl.

Þessi formáli er bara til að sýna að ég ber takmarkalitla virðingu fyrir sjómönnum, og finnst þeir alls góðs maklegir.

En þó finnst mér ekki að þeir eigi að njóta sérstakra kjara við skattheimtu.

Ég bara kem ekki auga á réttlætið í því, og hef aldrei gert.

Sumir þeirra eru á góðum launum, aðrir bera minna úr býtum, eins og gengur, en ég skil ekki hugsunina bak við að hver einasti maður í þessari stétt fái sérstakan skattaafslátt frá samfélaginu, sem aðrir fá ekki.

Og gegna þó margir fleiri erfiðum störfum í þessu samfélagi.

Enda vitum við að það var engin háleit hugmyndafræði bak við sjómannaafsláttinn.

Honum var komið á sem reddingu einhvern tíma í kjarabaráttu þegar útgerðarmenn treystu sér ekki til að borga sjómönnum hærra kaup og vældu út úr ríkinu að það veitti sjómönnum þessa kjarabót í staðinn.

Svo þeir losnuðu við að borga hærri laun.

En í reynd er sjómannaafslátturinn óréttlátur gagnvart öllum þeim sem ekki njóta hans.

Ég held því að sjómenn ættu ekki að kvarta mjög sárt.

Sjómannaafslátturinn er líka afnumin á mjög löngum tíma, furðulega löngum miðað við hversu snögglega kjör eru skert hjá ýmsum öðrum.