DV birtir í dag einhverja skemmtilegustu frétt sem ég hef séð lengi.

Um forstjórann hjá Gunnars-mæjónesi.

Gunnars-mæjónes hefur lengi verið svona fastur punktur í tilverunni. Það er eitthvað hæfilega lúðalegt og ljómandi heimilislegt við bæði vörumerkið og lógóið.

Maður hefði haldið að fyrirbæri eins og Gunnars-mæjónes rúllaði bara áfram af sjálfu sér; þaðan væri fárra tíðinda að vænta.

En það er nú eitthvað annað.

Fyrirtækið virðist vera hálfgert skrípó.

Eða kannski bara svona óvenjulegt!

Sjá þessa frétt hér.

DV birtir líka búta upp úr þessum makalausu auglýsingum um einstaka hæfileika Kleópötru Kristbjargar. Þeir bútar eru þannig að maður veit ekki hvort maður á að hlæja eða gráta.

Ég verð að viðurkenna að þessar auglýsingar höfðu farið framhjá mér fram að þessu.

En á því verður breyting nú!