Heill og sæll Óskar.

Ég vona að þessi póstur hitti þig fyrir hressan og kátan í Hádegismóum þar sem vafalítið er mörgu að sinna.

Þú gafst í skyn þegar þú tókst við Morgunblaðinu sem útgefandi að þú myndir hafa öllu meiri afskipti af ritstjórn blaðsins en títt hefur verið um útgefendur íslenskra blaða, og því býst ég fastlega við að mikilvægar skoðanir séu þar vart settar fram nema þú hafir komið við sögu.

Því beini ég þeirri spurningu sem hér fylgir á eftir til þín en ekki ritstjóra blaðsins.

Varðandi ritstjórana, þá veist þú auðvitað að þeirri gagnrýni var óspart beint að þér þegar þeir voru ráðnir að tilgangurinn væri beinlínis að reyna að ritstýra Íslandssögunni, ekki síður en Morgunblaðinu.

Vissum valdahópi í Sjálfstæðisflokknum væri umhugað um að verja orðstír sinn andspænis yfirvofandi dómi sögunnar um orsakir hrunsins haustið 2008.

Reyndar þeim sama hópi og hafði leikið stórt hlutverk í aðdraganda hrunsins og hruninu sjálfu.

Þessari gagnrýni vísaðir þú á bug, en nú hef ég rekið augun í svolítið í Morgunblaðinu sem veldur mér óróa.

Í Staksteinapistli í morgun, sjá hér, segir:

"Stóra fréttin í þessu undarlega máli [um Baldur Guðlaugsson] er auðvitað sú að 14 mánuðum eftir "hrun" þá skuli fyrsta frystingin á fjármunum beinast að embættismanni úr fjármálaráðuneytinu. Þeir sem óðu um bankana með eignarhaldsfélögin sín og slógu hundraða milljarða lán jafn létt og aðrir drekka vatn eru ekki enn komnir á blað."

Ég get út af fyrir sig verið alveg sammála Staksteinahöfundi um að þessi staðreynd vekur óneitanlega nokkra undrun. Ég hef þó ekki forsendur til að meta starf hins sérstaka saksóknara í þessu máli og get því ekki haft öllu afdráttarlausari skoðun á því að sinni.

Það sem hins vegar vekur sérstaka athygli mína er að Stakasteinahöfundur skuli tala um "hrun".

Hrun innan gæsalappa.

Nú er það vissulega svolítið mismunandi hvenær menn nota gæsalappir utan um orð.

Algengasta ástæðan fyrir gæsalöppum í setningum eins og þeirri sem Staksteinahöfundur skrifar er þó auðvitað sú að viðkomandi höfundur tekur ekki fullt mark á því orði sem hann notar.

Hann trúir ekki alveg á að það sé staðreynd.

Eða vill að minnsta kosti gefa í skyn að hann dragi það í efa.

Ef það er ný stefna Morgunblaðsins að skrifa um hrunið innan gæsalappa þýðir það í raun og veru að Morgunblaðið hefur ákveðið að hrunið hafi í rauninni ekki átt sér stað.

Það sé að minnsta kosti verulega ýkt.

Næsta skref væri þá að fara að skrifa um "hið svokallaða "hrun" sem hér átti sér stað ..." og síðan "meint "hrun" árið 2008", eða eitthvað í þeim dúr.

Það eru óneitanlega nokkur tíðindi fyrir okkur Íslendinga, sem þykjumst hafa upplifað hrunið rækilega á okkar eigin skinni, að einn af helstu fjölmiðlum landsins skuli nú hafa snúið við blaðinu í umfjöllun sinni um hrunið.

Því með þessu er sem sagt gefið sterklega í skyn að það hafi eiginlega ekki orðið neitt hrun.

Og þar með verður auðvitað ekki hægt að kenna fyrrnefndum valdahópi í Sjálfstæðisflokknum um neitt.

Það er nánast verið að segja: "Hrunið? Nei, hér varð ekkert hrun. Smá vesin, allt ánskotans útrásarvíkingunum og svoleiðis hyski að kenna. En hrun? Nei."

Þar eð þú ert rithöfundur, Óskar, þá veist þú auðvitað að gæsalappir eru enginn hégómi. Þær geta skipt verulegu máli varðandi það hvernig fólk skilur og skynjar texta, og gera það ótvírætt í þessu tilfelli.

Og þá er loks komið að spurningu minni til þín.

Spurningarnar eru raunar tvær.

Í fyrsta lagi: Var tekin um það formleg ákvörðun á ritstjórn Morgunblaðsins og með þinni vitund og þínum vilja að hætta að skrifa um hrunið og fara þess í stað að skrifa um "hrunið"?

Og í öðru lagi: Deilir þú sjálfur þeirri skoðun með Staksteinahöfundi að hér hafi ekki orðið neitt hrun, heldur einungis "hrun"?

Með bestu kveðju, o.s.frv.