Í gær átti ég leið í íþróttabúðina Jóa útherja í Ármúlanum.
Afgreiðslumaðurinn fór að segja mér sögu.
Það var fyrir jólin 2006 eða 2007 að maður kom í búðina rétt fyrir jólin að kaupa hitt og þetta Liverpool-dót fyrir son sinn sem virtist vera um 12 ára.
Maðurinn keypti fullbúinn búning, fínustu fótboltaskóna, legghlífar, bolta og margt fleira smálegt sem merkt var Liverpool.
Með því að bæta sífellt einhverju við endaði varningurinn að lokum í stórum pakka sem kostaði nokkra tugi þúsunda.
Meðan afgreiðslumaðurinn hjá Jóa var að ganga frá þessu hafði hann orð á því við manninn að þetta væri nú aldeilis fín jólagjöf handa syni hans.
"Ha, þetta?" sagði maðurinn. "Ja, nei, þetta er nú bara svona með. Svona aukagjöf."
"Nú," sagði afgreiðslumaðurinn. "En hver er þá aðalgjöfin?"
"Ja, það er sko vélsleði."
Blogg
SAGA FRÁ 2007
09:14 › 18. nóvember 2009
ATHUGIÐ Ritstjórn DV áskilur sér rétt til að eyða ærumeiðandi ummælum.





Saga íslenskra lífeyrissjóða einkennist af sukki andlitslausra manna sem hafa farið með fjármunina nánast eins og sína eigin. Í áranna rás hafa fjölmargir stjórnarmanna notið boðsferða frá hagsmunaöflum með tilheyrandi ... 
