Leyfist mér að taka hjartanlega undir með þessum pistli Marðar Árnasonar?
Það er löngu úrelt að ríkið sé að beita sér sérstaklega fyrir refaveiðum.
Ég efast í raun og sann um að tjónið sem refir valda á hverju ári sé mikið.
Og hver sá sem hefur séð ref á ferð í íslenskri náttúru getur vart annað en fyllst virðingu fyrir þessu litla fallega og gáfaða dýri sem hefur lært að bjarga sér svo vel.
Það liggur við það mætti friða refinn, mín vegna.
Hann bjó hér í þúsundir ára, áður en menn slysuðust hingað. Veiddi fugl og fisk.
Og þegar menn fóru flytja hingað lifandi sláttuvélar í formi sauðkinda, þá hlaut hann náttúrlega að nýta sér það.
Það er ekkert annað en yfirgangur innrásarmanna í ríki refsins að halda úti opinberum og launuðum vígasveitum sem ætlað er að drepa hann.
(Þessa fallegu mynd af lágfótu tók Jóhann Óli Hilmarsson. Ég rændi henni af vefnum og vona að Jóhann Óli fyrirgefi mér það.)
Blogg
MÖRÐUR VER REF
11:03 › 17. nóvember 2009
ATHUGIÐ Ritstjórn DV áskilur sér rétt til að eyða ærumeiðandi ummælum.





Saga íslenskra lífeyrissjóða einkennist af sukki andlitslausra manna sem hafa farið með fjármunina nánast eins og sína eigin. Í áranna rás hafa fjölmargir stjórnarmanna notið boðsferða frá hagsmunaöflum með tilheyrandi ... 
