Framhaldssögunni þar sem ég keyri rólega og yfirvegað að kvöldlagi á mínum Volvó eftir Skúlagötunni á leiðinni að líkamsræktinni inní Laugum vindur áfram hér!

Í gærkvöldi gat ég að vísu ekki hlýtt á þann ágæta útvarpsþátt Hið opinbera þessa stund þar sem Birgitta Jónsdóttir var í útvarpinu að lesa ræðuna sína við eldhúsdagsumræður.

Það þóttu mér slæm skipti.

Á hinn bóginn kættist mitt litla hjarta þegar ég sá að það var búið að kveikja á friðarsúlunni hennar Yoko Ono í Viðey.

Þegar dimmast var kreppuveturinn í fyrra varð þessi fallegi ljósgeisli mér til undarlega mikillar hugarhægðar.

Og svo varð aftur í gærkvöldi.