Mig langar bara rétt að skjótast hér fram og óska gleðilegs árs.

Svoleiðis óskir eru oft frekar innantómar, en nú er svo sannarlega ástæða til að óska okkur öllum eins mikillar gleði á nýja árinu og hægt er.

Og reynum að muna hversu lítið þarf stundum til að gleðja annan einstakling svo hann komist gegnum erfiðan dag.

Og í guðs almáttugs bænum - verum góð við börnin okkar. Ef þau upplifa kaldlyndi, biturð og skeytingarleysi næstu mánuði og misseri mun það skemma þau fyrir lífstíð.

Ég skal viðurkenna að eins og fleiri óttast ég að næstu mánuðir verði erfiðir. Og ég er smeykur við þá tilhugsun að friðurinn í samfélaginu rofni. Fólk fari að beina spjótum sínum hvert að öðru.

Það má aldrei verða. Eina ráðið til að koma í veg fyrir slíkt er að fólk hafi svo örugga vissu sem hægt er fyrir því að hér sé hægt að treysta yfirvöldunum.

Treysta þeim til að taka eingöngu ákvarðanir með hag fjöldans í huga.

Treysta þeim til að gera upp hrunið af fullkomnum algjörum heiðarleika. Þar sem engum verður hlíft, hvorki við siðferðilegri sök né lagalegri þar sem það á við.

Ennþá skortir á að við getum verið viss um þetta tvennt.

Auðvitað veit ég að við komumst í gegnum þetta. En það verður svo miklu auðveldara ef við förum í þá vegferð með ráðamönnum sem eiga traust okkar skilið.

Í innilegri einlægni segi ég aftur:

Gleðilegt ár.