Stundum leyfir maður sér að hugsa hálfa hugsun um eitthvað annað en kreppuna. Síðastliðið sumar setti fjölskyldan niður eitthvað um 2.000 örsmáar birkihríslur í landskika sem við eigum austur undir Heklu.

Þegar allt er svona á kafi í snjó fer ég iðulega að hugsa til þessara litlu plantna. Hvernig þær skrimti í frosnum jarðveginum og undir snjónum. Hvort þær laufgist næsta vor. Og hvort ég muni lifa að sjá þær verða að myndarlegum skógi.