Ég rumska yfirleitt rétt upp úr klukkan hálfátta á morgnanna, nokkrum mínútum áður en vekjaraklukkan hringir. Milli svefns og vöku skautar hugurinn - nauðugur viljugur - yfir eins konar "fréttatíma" um nýjar hörmungar í kreppunni.

Nú í morgun bættist það við kreppufréttirnar að nýjar rannsóknir hefðu sýnt að ekki væru nema 122 hagamýs eftir á landinu.

Það fannst mér helvíti langt gengið og þvingaði sjálfan mig til að vakna til fulls og hætta þessu rugli.

Í blöðunum eru sem betur fer engar slæmar fréttir af hagamúsum, en hins vegar virðist síldarstofninn vera fárveikur.

Jæja!