Forkólfar ríkisstjórnarinnar leggja allt kapp á að róa niður alla óánægju.

Einfaldasta skýringin á því er náttúrlega sú að stjórnmálamennirnir séu hræddir við kjósendur sína.

Óttist að hrökklast frá völdum.

En þar sem ég vil helst ekki ætla fólki illt, þá skulum við segja að ástæðan sé frekar ótti við að allt fari í bál og brand í samfélaginu.

En sú gríðarlega áhersla sem lögð er á að bæla niður óánægju og setja lok á öskutunnurnar með brunarústunum hefur ekki aðeins þær afleiðingar að grunsemdir vakna um mistök og jafnvel misferli í miðjum "björgunaraðgerðunum".

Heldur líka að alls konar frumleg og djörf hugsun kemst ekki upp á yfirborðið.

Tækifæri glatast á hverjum degi til að hugsa hluti upp á nýtt.

Í þessu ástandi á að hlusta á allar raddir, ekki reyna að loka þær úti.

Nýjar raddir, nýja hugsun - þetta þarf hvorttveggja, svo hægt sé að búa til eitthvað nýtt, en ekki einungis hina gömlu valdhafa að bjarga því sem bjargað verður.