Ég er stundum skammaður fyrir að skamma ekki nægjanlega bissnissmennina sem settu landið á hausinn.

Það er eflaust að einhverju leyti réttmæt gagnrýni.

Ástæðurnar eru þá einkum tvær.

Annars vegar finnst mér að stjórnvöld á Íslandi beri enn meiri sök en bissnissmennirnir. Þau gerðu Ísland að leikvelli nýfrjálshyggjunnar og þau áttu að sjá um að menn færu ekki fram úr sjálfum sér.

Að íslenskir bissnissmenn hafi í stórum stíl getað komist undan sköttum með bókhaldsbrellum, eins og Indriði H. Þorláksson fullyrti í Silfri Egils í gær og ég efast ekki um að sé satt, það finnst mér til dæmis eiginlega frekar vera á ábyrgð stjórnvalda en bissnissmanna.

Vð höfum alltaf vitað að séu slík bellibrögð möguleg, þá verða þau notuð. Það afsakar ekki hina óheiðarlegu bissnissmenn en einmitt af því svoleiðis lagað er svo gamalkunnugt, þá var það á ábyrgð stjórnvalda að koma í veg fyrir slíkt.

En hin ástæðan er einfaldlega sú að ég á firna erfitt með að halda þræði þegar talið berst að efnahagsglæpum. Ég er afleitur í bókhaldi, hvað þá tvöföldu eða þreföldu bókhaldi.

Mér er t.d. fyrirmunað að skilja hvernig gat til dæmis þessi svikamylla viðgengist?

Það kemur mér reyndar ekki á óvart að til skuli vera menn sem voru til í svona svindl og svínarí. Þeir hafa alltaf verið til og munu alltaf verða til, því miður.

En að stjórnvöld (vestanhafs aðallega, er það ekki?) skuli hafa látið Madoff og félaga komast upp með það svona lengi, því hefði ég vissulega aldrei trúað.

Þó það sé heillöng wikipedia-grein sem lýsir einmitt svona brellum.