Nú hafa ráðamenn þjóðarinnar haft tvo og hálfan mánuð til þess sem þau kalla jafnan "björgunaraðgerðir".

Ég fæ því miður ekki séð að miklu hafi verið bjargað.

Þvert á móti má auðveldlega telja upp hvert klúðrið upp af öðrum í þessum "björgunaraðgerðum".

Fyrir nú utan að þeim er stýrt af alveg sama liðinu og keyrði okkur upp í "brimskaflinn", sem líka var tískuorð á tímabili.

Og þessu liði þykir það ekki tiltökumál.

Þótt á skipi sem keyrði upp í brimskafl á fullri ferð væri löngu búið að skipta um skipstjóra.

En látum það vera að sinni. Nú verður ekki lengur undan því vikist að ríkisstjórnin - sem við losnum greinilega ekki við næstu mánuði - GERI EITTHVAÐ í málefnum þess fólks sem verður gjaldþrota á næstu mánuðum.

Annað en að leyfa þeim sem verða gjaldþrota að leigja áfram húsnæði sitt fyrsta kastið, eins og var svo vinaleg ráðlegging Össurar Skarphéðinssonar á Háskólabíósfundinum.

Eða er það eina ráðið.

Aðild að ESB mun ekki koma þeim sem verða gjaldþrota á næstunni til góða. Né evran. Þaðan af síður olían hans Össurar.

En HVAÐ Á AÐ GERA?