... en þar var enginn, ekki einu sinni þessi Árni sem þóttist ætla að mæta.

Og þegar ég ætlaði að ganga á fund breska sendiherrans til að segja honum skoðun mína á kúgunartilburðum Breta í Icesave-málinu, þá kom í ljós að sendiráðið var harðlokað og læst.

Ég vildi gjarnan trúa því að sendiherrann hefði verið svona hræddur við mig að hann hefði farið í felur, en sendiráðið er víst bara opið milli 9-12.

Eftir stutta mótmælastöðu fór ég því og prédikaði Evrópusambandið yfir tveimur mætum konum í miðbænum.

Þær voru tregar, en áttu samt bágt með að svara því hvað væri svona hættulegt við Evrópusambandið.

Þannig fór nú minn mótmælafundur gegn ofríki og ofstopa Breta.

Ég vona þó að einhverjir taki við og riggi upp ögn fjölmennari mótmælafundi hið fyrsta!