Í fyrstu mætti ætla að þetta hér væri skrýtið:
Að ég skuli geta blaðað tiltölulega fljótt yfir blaðsíðu eftir blaðsíðu af fréttum blaðanna í morgun um misjafnlega sjabbí aðfarir sem peningamenn notuðu til að afskrifa skuldir eða láta þær hverfa.

En hins vegar lesa af mikilli athygli og tilfinningaþunga frétt í DV um litla stelpu sem átti kött sem týndist og fannst í Kattholti en af því mamma stelpunnar hafði ekki efni á að leysa hann út alveg á nóinu, þá ...

Og svo framvegis.

Ég vona að þetta sé allt einhver misskilningur. Ég veit vel að í Kattholti er unnið mikið og óeigingjarnt hugsjónastarf fyrir Íslendinga af kattakyni.

En þessi kattarfrétt skipti mig semsé eiginlega meira máli yfir hafragrautnum í morgun en fjármálahneykslin.

Og er þó á sinn hátt angi af þeim.

Til að byrja með virtist kreppan ætla að verða köttum góð. Fréttir bárust af því að kettirnir í Kattholti ættu allt í einu miklu betri möguleika á að eignast heimili en áður.

Veltiár í Kattholti, virtist vera. Og gott fyrir kettina.

Kannski hefur Kattholt farið svolítið offari í sínu "góðæri", eins og bankarnir.