Ég tek undir áhyggjur málsmetandi hagfræðinga sem óttast að milljörðunum frá Alþjóðagjaldeyrissjóðnum verði sóað í fyrirfram vonlausa tilraun til að gervistyrkja íslensku krónuna.

Við verðum að fá upp á borðið, og þegar í stað, hreinskiptna umræðu um hvað eigi að gera við milljarðana.

Við eigum að fá að fá að taka meiri þátt í viðreisninni hér en bara að leggja eyrun við á blaðamannafundum "leiðtoganna".

(Ég gat bara ekki setið á mér að setja þessar gæsalappir utan um leiðtogana.)

Og umfram allt - það kemur bara ekki til mála að núverandi yfirstjórn Seðlabankans fái að hafa eitthvað með útdeilingu þessa fjár að segja.

Sú yfirstjórn á meiri sök en flestir aðrir á hruninu.

Það er hrollvekjandi tilhugsun ef bankastjórarnir þrír fá nú fleiri fjöregg í hendur til að brjóta og týna.

Davíð sagði á sínum tíma, sem frægt var: "Við borgum ekki skuldir óreiðumanna." Sú yfirlýsing kostaði okkur að líkindum milljarða og aftur milljarða.

En af hverju ættum við að afhenda öðrum óreiðumönnum peninga sem við þurftum að grátbiðja um í útlöndum?