Gott og blessað að spara í utanríkisþjónustunni, því hef ég lengi verið meðmæltur.

En að skipa sama dag Kristínu Árnadóttur í nýtt sendiherraembætti er ... tja, vægast ekki sniðugt.

Já, reyndar er það alveg óskiljanlegt og ég botna ekki í hvernig Ingibjörgu Sólrúnu datt þetta í hug.

Það getur vel verið að Kristín sé kjarnorkukona og líkleg til að vinna stórgott starf í hinni feysknu utanríkisþjónustu.

En við núverandi aðstæður hækkar maður ekki vinkonu sína í tign, launum og/eða hlunnindum.

Ef hún vill endilega fá Kristínu til starfa biður hún hana amk að bíða með að fá launahækkunina þangað til þetta land á krónu.