Valgerður Sverrisdóttir segir að það hafi verið rétt af Bjarna Harðarsyni að segja af sér þingmennsku.

Gott og vel.

Þá vitum við hvaða standard Valgerður miðar við.

Ef þingmaður styðst (eða réttara sagt lýsir vilja til að styðjast) við nafnlaust tölvupóstfang til að dreifa bréfi sem kemur pólitískum andstæðingi illa (þótt í sama flokki sé), þá á hann að segja af sér.

(Alveg burtséð frá því hvað í bréfinu stendur.)

Varla trúum við því að það alvarlegasta í þessu máli hafi verið að Bjarni og Valgerður voru í sama flokki?!

Nei, það verður gaman að sjá herferðina sem Valgerður mun nú vafalítið hefja á Alþingi til að fylgja því eftir að allir þingmenn sekir um þetta - eða annað sambærilegt eða þaðan af meira - segi undireins af sér.

Skyldi til dæmis vera afsagnarsök að hafa staðið óheiðarlega að "sölu" íslensku ríkisbankanna til pólitískra vildarvina?