Ég legg mig yfirleitt fram um að halda aftur af reiðinni, þegar hún grípur mig.

Svo vel er ég upp alinn, eða hvað á að kalla það.

Hvað sjálfan mig snertir er líka létt að halda aftur af reiðinni núna.

En þegar ég hugsa til þess að örfá íslensk fífl hafa orðið til þess að krakkarnir mínir þurfi kannski að sætta sig við erfiðara líf en ella, þá langar mig vissulega að sparka í þessi örfáu fífl. Af öllu afli.