Það er til marks um hvað ástandið í Sjálfstæðisflokknum hefur verið sjúkt mestallan valdatíma Davíðs Oddssonar, að maður skuli telja það sérstakt merki um hugrekki að varaformaður flokksins skuli „þora“ að lýsa þeirri skoðun sinni að ef til vill hugsanlega kannski ætti Ísland að ganga í ESB og taka upp evru.

 

Við höfum nú upplifað mesta efnahagshrun lýðveldisins. Og það er 99.9% öruggt að hjá því hefði mátt komast ef við hefðum haft evru, en ekki okkar handónýta krónuræfil.

 

Samt finnst manni það enn vera töluvert „hugrekki“ hjá Þogerði Katrínu Gunnarsdóttur að lýsa í Viðskiptablaðinu mjög verulegum efasemdum um að krónunni sé viðbjargandi.

 

Sem er auðvitað í sjálfu sér fáránlegt. Auðvitað á varaformaður í stórum stjórnmálaflokki að ræða hispurslaust um þá möguleika sem við eigum í stöðunni.

 

Af þeim er evran vænlegasti möguleikinn, það vitum við líka öll.

 

Og því ætti ekki að þurfa „hugrekki“ til.

 

En samt, svona hefur nú ástandið samt verið í Sjálfstæðisflokknum. Og því er full ástæða til að mæra „hugrekki“ Þorgerðar Katrínar. Það er vonandi að við þurfum ekki að bíða mánuðum saman eftir lífsnauðsynlegri umræðu meðan fleiri sjálfstæðismenn manna sig upp.