Fyrir síðustu jól varð Berglind fyrir hroðalegri árás aðila sem tengjast mótorhjólagengi. Ráðist var inn á heimili hennar og henni misþyrmt með þeim hætti að hún mun sennilega aldrei bíða ... 
-
LÚÐUR
27. febrúar 2012
Nú á áramótum tóku í gildi lög sem banna allar lúðuveiðar og boða að lifandi lúðu sem slæðist í veiðarfæri skuli sleppt. Hafrannsóknarstofnun hefur haft áhyggjur af lúðustofninum og þessi lög sett til verndar stofninum sem vissulega á erfitt uppdráttar.
Ef lúðan er dauð má koma með hana í land en allur ágóði af sölunni rennur til opinberra aðila.
Með þessu á að tryggja að menn fái ekki bara “dauðar” lúður og komist þannig framhjá banninu.
Ég get vel skilið áhyggjur Hafró af lúðustofninum en held að þetta útspil eigi ekki eftir að gagnast þessum fisk.
Mig grunar nefnilega að megnið af lúðu sem kemur um borð í íslensk fiskiskip sé nú “grömsuð” (hirt í soðið) sem aldrei fyrr enda vita þeir sem fengist hafa við sjómennsku að það er ekki hægt að kasta góðri matlúðu aftur í sjóinn.
Sumir mundu segja að biðja sjómenn um að kasta lúðu væri svipað og að biðja múslima um að borða svínakjöt. Það er einfaldlega ekki hægt að henda lúðu.
Þannig hljóta frystikistur sjómanna og þeirra nánustu að vera fullar af lúðu og framboð af “svartamarkaðs-lúðu” hlýtur að vera mikið. Í stuttu máli þýðir þetta að útgerðir, þjóðarbúið og sjómenn verða af tekjum en lúðustofninn nýtur ekki góðs.
Ég er því miður ekki með lausnina á þessari hnignun lúðustofnsins og er fylgjandi aðgerðum sem miða að verndun lúðustofnsins en þetta er ekki leiðin.
Fyrir þá sem eiga í vandræðum með að éta alla þessa lúðu sem er að safnast upp í frystikistunni er ég með uppskrift af frábærri lúðupönnu sem ég lærði af meistara Magga Hauks á Tjöruhúsinu.
Hráefni:
Lúðuflök
Smjör
Kapers
Hvítvín
Hveiti
Fiskikrydd
Aromat
Aðferð:
Setjið bolla af hveiti í skál og kryddið með fiskikryddi og aromati þangað til þið finnið gott kryddbragð af blöndunni. Veltið þá lúðufökunum upp úr hveitinu, setjið dass af smjöri á heita pönnu og skellið flökunum á með roðhliðina upp.
Þegar hliðin sem snýr niður er orðin gullinbrún snúið þá flökunum við. Þegar roðhliðin hefur verið í steikingu í u.þ.b. 1-2 min hellið þá hvítvíni á pönnuna og bætið við smá smjöri og slatta af kapers út í ásamt teskeið af kaperssafa.
Leyfið þessu að malla í smá stund, setjið litla tómata, kartöflur og salat á pönnubarminn og njótið. Passi þið bara að sjávarútvegsráherra sé ekki í matSkrifa athugasemd
-
Játningar liðhlaupa
11. febrúar 2012
Ég hef tekið þátt í stjórnmálastarfi frá því að ég var lítill. Ég bar út Þjóðviljann fyrir Alþýðubandalagið, var formaður Ungra jafnaðarmanna og hef tekið þátt í prófkjöri Sjálfstæðisflokksins svo eitthvað sé nefnt. Allt vegna þess að ég trúði því að ég væri að gera gagn. Ég vildi einfaldlega hjálpa til við að koma málum á framfæri sem ég taldi vera góð, styðja fólk sem mér þótti gott og berjast gegn því sem mér fannst slæmt. Mér fannst ég vera leggja mitt af mörkum. Svo eins og gerist hjá mörgum fékk ég leið og hætti afskiptum af pólitísku starfi.
Ég hafði verið laus við pólitískan áhuga í nokkur ár og fannst bara fínt að vera á hliðarlínunni. Naut þess að geta tekið afstöðu til mála út frá því sem einungis mér fannst vera rétt eða hreinlega taka ekki afstöðu ef ég nennti því ekki. Enda finnst mér pólitík síðustu ára hafa verið leiðinlega, full af upphrópunum, hræðslu og heift.
Ég fann hinsvegar fyrir áhuga þegar Guðmundur Steingrímsson fór að tala um nýtt stjórnmálaafl ásamt fólki úr Besta Flokknum. Eftir að hafa verið í sambandi við Guðmund leiddi eitt af öðru og nú er svo komið að ég sit í fjölmennri stjórn Bjartrar Framtíðar ásamt fólki af öllum stærðum og gerðum.
Fyrst fannst mér ég vera að svíkja fjórflokkinn. Mér hefur alltaf fundist þeir sem “svíkja” sinn flokk og gerast liðhlaupar vera hallærislegir, ístöðulausir og hugsa um sjálfan sig fremur en heildina. Svo áttaði ég mig á hversu fáránleg sú hugsun er. Hver ákvað að maður mætti bara velja einn stjórnmálaflokk og yrði að fylgja honum alla ævi? Er asnalegt að skipta um skoðun, skipta svo aftur og kannski aftur? Hvers vegna er göfugra að fylgja stjórnmálaflokki frekar en eigin sannfæringu?
Þegar ég sagði vinum og vandamönnum frá því að ég hefði tekið sæti í stjórn BF voru flestir ánægðir og óskuðu mér til hamingju.Fólk héðan að vestan hefur samt haft áhyggjur af því að Björt Framtíð muni ekki hugsa um Vestfirði.En eigum við ekki að bíða og sjá hvaða stefnumál og áherslur flokkurinn hefur upp á að bjóða?
Einnig vil ég benda á að þrátt fyrir gríðarlegt magn af ástríðufullum loforðum stjórnmálamanna heldur fólki áfram að fækka hér heima og verstfiska hagkerfið dregst saman.Sama hvaða flokkar hafa verið við völd.
Ég er ekki að lofa því að Björt framtíð muni standa sig betur gagnvart Vestfjörðum. En ég mun hinsvegar gera allt sem ég get til að svo verði. Þess vegna tók sæti í stjórn Bjartrar Framtíðar.Skrifa athugasemd
-
Jón
31. desember 2011
Hin ágæti maður Jón Bjarnason fór mikinn í fréttum RÚV þegar hann tjáði sig um brottför sína úr stóli sjávarútvegsráðherra. Þar fullyrti Jón að staðföst andstaða hans við aðildarumsókn Íslands að ESB væri ástæðan fyrir því að hann þyrfti að víkja.
En ástæðan er ekki andstaða Jóns við stefnu ríkistjórnarinnarinnar í ESB málum.Ástæðan er sú að Jón hefur staðið sig illa í embætti ráðherra.
Útvegsmenn eru nánast allir mjög ósáttir við störf ráðherra enda hefur fjárfesting í greininni verið með minna móti sökum óvissu. Stóra kvótafrumvarpið var harðlega gagnrýnt og að endingu þurftu Jón og félagar og bakka með frumvarpið.
Þeir sem vilja breytingar á kerfinu eru líka margir ósáttir við þann seinagang sem einkennt hefur breytingar á því.
Svo hefur stjórnarandstaðan kvartað, samflokksmenn hafa kvartað og kollegar í ríkistjórn hafa kvartað.
Auðvitað hefur hefur hann átt sína góðu spretti en staðreyndin er samt sú að Jón Bjarnason hefur því miður ekki staðið undir væntingum sem sjávarútvegsráðherra og þess vegna er verið að skipta um mann í brúnni.Skrifa athugasemd
-
Þorskastríð Afríku
12. desember 2011
Evrópuþjóðir hafa verið atkvæðamiklar þegar kemur að veiðum við strendur V-Afríku ásamt Rússum og Kínverjum.
Máritanía, Angóla og Guinea Bissau eru m.a. þjóðir sem eiga strendur að gjöfulum fiskimiðum en megnið af fiski úr þeirra lögsögu er veiddur af “erlendum” aðilum. Oft á tíðum er gjaldið sem þjóðirnar fá skammarlega lágt og í óþökk almennings
Sögur af spillingu,mútum, lélegu eftirliti og ófullnægjandi skráningu afla blossa reglulega upp þegar þessi fiskimið ber á góma. Og það versta er að milljónir manna treysta á þessi fiskimið sem verið að er ofnýta sem lífsnauðsynlega uppsprettu matar.
En á sama tíma og þessar þjóðir stunda oft á tíðum óábyrgar veiðar við strendur Afríku eru þær að “passa” upp á sín eigin mið. Evrópusambandið er nú að leita leiða til að tryggja sjálfbærni sinna fiskistofna. Rússar hafa verið að taka sig á varðandi skráningu á afla og hafa lofað bót og betrun þegar kemur að umgengni um sjávarauðlindir. Íslendingar og Norðmenn hafa líka verið með skip þarna niðurfrá (í litlum mæli þó) og báðar þessar þjóðir þykja til fyrirmyndar þegar kemur að nýtingu sinna heima-miða.
Þessu má því líkja við að senda hundinn sinn í næsta garð til að skíta vegna þess að þú villt ekki börnin þín stígi í hundaskít.
Það væri kjörið fyrir Íslensk stjórnvöld og hagsmunaaðila í sjávarútvegi að taka forystu sem ábyrg fiskveiðiþjóð í því að stoppa þessar ofveiðar við strendur Afríku. Enda er oft horft til Íslands þegar kemur að skynsamlegri nýtingu sjávarauðlinda. Um leið yrði þetta tækifæri fyrir Ísland að koma íslensku sjávarfangi í fremstu röð meðal neytenda sem láta sig umhverfis og mannúðarmál varða.
Það eru nefnilega ekki mörg á síðan við, Íslendingar háðum langa og stranga baráttu fyrir fiskimiðunum okkar. Við á litlum trillum og jafnvel árabátum og fyrir utan glitti í erlendan togara eða stórt þilskip. Þess vegna ættum við að leggja þessum Afríkuþjóðum lið við að endurheimta fiskimiðin sín svo þau megi nýta á sjálfbæran og arðbæran hátt fyrir fólkið í þessum löndum.Skrifa athugasemd
-
Færeyingar og kjötið
25. nóvember 2011
Færeyingar duttu heldur betur í lukkupottinn þegar þeim tókst að smala saman
um 120 grindhvölum og slátra fyrr í vikunni.
Grindhvalaveiði fer þannig fram að hvölunum er smalað inn í litla vík með bátum. Þegar hvalirnir eru komnir í sjálfheldu er hefst slátrun með því að skera þá á háls og kjötið svo verkað af dýrunum.
Þegar veiðum og aðgerð er lokið fá allir sem taka þátt og jafnvel allir bæjarbúar sinn skerf af kjötinu endurgjaldslaust. Sá sem “fann” vöðuna fær auka hlut af kjöti og spiki.
Dýraverndunarsamtök hafa gagnrýnt Færeyinga harðlega vegna grindhvaladráps og segja hvalina upplifa mikla hræðslu og angist þegar þeir synda um í blóði fallina félaga.
Auðvitað verða dýr sem eru á leið til slátrunar hrædd. Rollur sem dregnar eru í flutningabíl og hossast svo langa leið í sláturhús eru auðvitað hræddar. Nautgripir eru ekki skríkjandi af gleði þegar þeir eru leiddir inn í sláturverksmiðju.
Flest öll dýr hafa þann eiginleika að skynja og hræðast dauðann. Það er náttúrlegt og eðlilegt.
Þetta fyrirkomulag sem Færeyingar viðhafa við veiðarnar gerir grindhvalaveiði eina þá fallegustu og bestu leið til að ná í kjöt úr náttúrunni. Ekkert ríkistyrkt, engir milliliðir, ekkert vaxtahormón, tilbúin áburður eða þröng búr. Bara eyjaskeggjar að ná í lífrænt kjöt á sjálfbæran hátt sem nýtist öllum.Ef allir hefðu aðgang að svo ríkulegum matarauðlindum í bland við svona félagslega hugsun væri heimurinn sennilega mun betri staður en hann er í dag.Skrifa athugasemd
