Þetta sögðu menn árið 1982 í aðdraganda kosninga.

Ef verkalýðshreyfingin stæði undir nafni í dag myndi hún annað hvort gera kröfu um afnám verðtryggingar á neytendalánum eða kröfu um að laun verði verðtryggð á ný þar sem afnám verðtryggingar í gegnum ESB aðild er fjarlægur draumur.

Ef dugur væri í íslensku vinstri flokkunum myndu þeir svo taka undir þá kröfu sem verkalýðshreyfingin myndi setja fram.

En vegna þversagnar verkalýðshreyfingarinnar mun hún hinsvegar láta hjá líða að setja fram slíkar kröfur. Og vegna undanlátssemi vinstri flokkanna gagnvart fjármagnseigendum, sem ég flokka sem ákveðna tegund spillingar, munu þeir heldur ekki berjast fyrir viðunandi kaupmætti alþýðunnar.

Ég leyfi mér því að gera þessi orð að mínum, 30 árum síðar: Kosningarnar verða kjarabarátta.