Íbúðaleiga hefur hækkað um 10,6% á einu ári.  Það er meðal annars ástæðan fyrir því að fjöldi fólks kallar eftir breyttri hugsun í húsnæðismálum, ég þar á meðal. 

,,Árið 2011 vörðu 11,3% Íslendinga yfir 40% ráðstöfunartekna sinna í húsnæðiskostnað. Þeir sem voru líklegastir til að búa við verulega íþyngjandi húsnæðiskostnað voru ungt fólk, þeir sem bjuggu í óniðurgreiddu leiguhúsnæði, bjuggu einir eða voru í lægsta tekjufimmtungi. Húsnæðiskostnaður var rúmlega 18% ráðstöfunartekna hjá Íslendingum árið 2011. Leigjendur húsnæðis greiddu hærra hlutfall ráðstöfunartekna í húsnæðiskostnað en eigendur."  Þetta kemur fram í riti Hagstofunnar um ráðstöfunartekjur og húsnæðiskostnað 2011.

Í sömu heimild segir:  ,,Árið 2011 bjuggu 10% húseigenda við verulega íþyngjandi húsnæðiskostnað og 16,4% leigjenda. Við nánari greiningu má sjá að 18,6% leigjenda sem borguðu markaðsverð höfðu verulega íþyngjandi húsnæðiskostnað en 13,7% þeirra sem fengu niðurgreidda leigu. Meðal húseigenda sem borguðu af húsnæðislánum
bjuggu 10,8% við verulega íþyngjandi húsnæðiskostnað en 6,5% þeirra sem bjuggu í skuldlausu húsnæði. Hlutfallið jókst í öllum hópum milli áranna 2010 og 2011."

Hverfa þarf frá þeirri ofuráherslu sem verið hefur á séreignarstefnunni á Íslandi undanfarna áratugi og gera leigumarkaðinn að raunverulegum valkosti. Okurleiga sem afleiðing af óraunhæfri ávöxtunarkröfu fjármagnseigenda er ekki til þess fallin. 

Ég legg til að hið opinbera beiti sér fyrir því að komið verði á leigufélögum sem ekki eru hagnaðardrifin eða þau sem fyrir eru verði betur nýtt.  Í því sambandi er rétt að vekja athygli á öllu húsnæðinu sem Íbúðalánasjóður situr uppi með og reynir nú að koma aftur á markað. 

Var það ekki Einstein sem sagði að það væri geðveiki að gera sama hlutinn aftur og aftur og búast við annari niðurstöðu?