Í gærkvöldi sat ég fund í Iðnó á vegum Stjórnarskrárfélagasins þar sem allir forsetaframbjóðendur voru framsögumenn og svöruðu spurningum fundarmanna að því loknu.

Myndin er ekki tekin á Stöð 2.

Ein spurning úr sal snérist um afstöðu forsetaframbjóðenda til 25. greinar stjórnarskrárinnar.  Hún hljóðar svo:

„Forseti lýðveldisins getur látið leggja fyrir Alþingi frumvörp til laga og annarra samþykkta."

Allir frambjóðendur, nema Ólafur Ragnar Grímsson og Andrea Jóhanna Ólafsdóttir, lýstu því yfir að þau sæu ekki fyrir sér að forsetinn gæti gert þetta.

Til að rökstyðja afstöðu sína vísaði Ólafur Ragnar í að Sveinn Björnsson hafi á sínum tíma velt fyrir sér að beita greininni án þess þó að slíkt hafi komið til framkvæmda.  Sveinn hafi þannig litið svo á að greinin væri lifandi.  Því væri Ólafur Ragnar sammála.

Andrea hefur sem kunnugt er talað um að hún líti svo á að greinin sé virk og að hún hafi áhuga á að ræða við þjóðina um hvernig hún vilji að forsetinn fari með það vald sem embættinu er áskipað samkvæmt stjórnarskrá.  Í því skyni muni hún halda þjóðfund, nái hún kjöri.

Um þetta er tvennt að segja.  Annars vegar að sú umræða sem nú fer fram um stjórnarskrána og hlutverk forsetans er af hinu góða.  Hinsvegar er merkilegt að sitjandi forseti hafi nú viðurkennt umrædda skoðun á 25. grein stjórnarskrárinnar og að um þá skoðun séu Ólafur Ragnar og Andrea sammála.