Sigmundur Ernir Rúnarsson alþingismaður hefur gaman af því að spila golf og fá sér í glas. Og þetta ljóshærða ljóðskáld úr Grafarvogi er með allra skemmtilegustu mönnum þegar það er ölvað. Þá gneistar beinlínis af skáldinu og mögnuð orðkynngin verður sem flugeldasýning á Menningarnótt árið 2007. Alþingi veitir ekkert af skrúðmælginni í bland við grjóthart dómadagsrausið sem flæðir þar yfir hálftóma sali. Með tilkomu Sigmundar Ernis breyttist þetta. Orðræðan, þrátt fyrir einhverjar beygingarvillur, færðist á æðra plan. Og hverjum er ekki sama þótt skáld lyfti anda sínum með söngvatni. Það ætti ekki að skaða neinn.

Hýenur hafa elt aumingja Sigmund uppi eftir að hann slysaðist til að drekka innan við lítra af rauðvíni með mat. Hann fann engin áfengisáhrif eftir matinn þegar hann steig í ræðustól Alþingis og hóf tölu sína til að bjarga Íslandi. Þvoglumælgin, samhengisskorturinn og minnisleysið var vegna þess að hann var orðinn svo þreyttur eftir að hafa staðið vaktina á golfvellinum í Grafarholti við að bjarga Íslandi og síðan neyðst til að slökkva þorsta sínum. Sá sem heldur því fram að þetta hafi ekki verið þreyta er annaðhvort sjálfstæðismaður eða vitleysingur.

En Sigmundur Ernir veit að það er sjálfsagt að fjölmiðlar fjalli um áfengisneyslu stórmenna eða annarra þeirra sem gegna störfum í þágu ríkis eða þjóðkirkju. Hann var fljótur að skúbba því á sínum tíma sem fréttastjóri þegar prestur og þjóðgarðsvörður á Þingvöllum varð uppvís að því að hafa ekki ráðið við áfengisneyslu sína. Eftir að presturinn missti starf sitt og hempu fjallaði Sigmundur um málið af þunga og ábyrgð. Yggldur í framan eins og örn í árásarflugi starði hann á þjóðina í gegnum ótal sjónvarpsskjái og lýsti hneykslinu sem var það versta síðan Davíð Oddsson hafði sagt: „Skál, bermúdaskál." Presturinn var raunar hættur störfum en missti að auki mannorðið sem var í senn nauðsynlegt og maklegt. Þetta var spurningin um Jón eða séra Jón.

Mörgum árum síðar stendur Sigmundur Ernir sjálfur á einum helgasta stað Íslands, í ræðustól Alþingis. Örvasa með máttlausa tungu nær hann ekki heilli hugsun og er borinn þeim sökum að vera drukkinn. Hann er maðurinn sem fyrstur fjölmiðlamanna var rekinn og braust þannig undan oki auðmanna og fór að vinna fyrir þjóð sína. En það er með fulltrúa almennings eins og alla aðra. Þeir þurfa stundum að njóta lífsins. Sigmundur, laus undan oki auðmanna, kom sér á spena eina bankans sem ekki féll í hruninu. Náðarsamlegast féllst hann á að þyggja boð á golfmót og síðan mat og áfengi. Allir hljóta að skilja að stundum verða þingmenn að slappa af og sleppa fram af sér beislinu. Í þeim efnum er Alþingi kjörinn vettvangur. Skáld sem dreypt hefur á örlitlu eldvatni er líklegt til að sigra allan heiminn, eða að minnsta kosti bæði Breta og Hollendinga. Og rétt eins og hann losaði sjálfan sig undan oki auðmanna er víst að hann mun losa þjóðina undan Icesave. Til þess verður þingmaðurinn að fá vinnufrið og slatta af rauðvíni og bjór. Sú krafa er mæt. Skál, Icesave, skál. .