ÁskriftFréttaskot | Auglýsingar | Fyrir farsíma Reykjavík: 10.4° 5m/s ESE
Svarthöfði

Svarthöfði

Svarthöfði hefur rökstutt sérstæðar skoðanir sínar á þjóðmálunum allt frá áttunda áratugnum, fyrst í Vísi og svo í sameinuðu Dagblaðinu Vísi. Svarthöfði er frelsaður af fasisma og trúir því nú að hann sé hinn eini útvaldi skósveinn skrílræðisins. Gagnárásir og liðsauki berist á svarthofdi@dv.is.

Utanfarir Íslendinga

07:59 › 8. apríl 2009

Allt frá landnámi hafa utanlandsferðir Íslendinga verið misjafnlega glæsilegar. Það sem í fyrstu voru taldar frægðarfarir hafa nefnilega seinna meir talist sneypufarir eða hrakfarir.

Egill Skallagrímsson var mikill ferðamaður. Hann taldist hetja í baðstofum Íslendinga, upphituðum af búfénaði. Í Varmalandsför sinni launaði hann til dæmis gestgjafa sínum ríkulegar veitingar með því að kasta upp framan í hann í formi láréttrar spýju. Að auki krækti hann auga úr bónda í sömu ferð.

Flestar utanlandsferðir Íslendinga á tímum Egils snerust upp í morðæði, mannrán og nauðganir. Enn og aftur þótti þetta stórmannlegt í litlum baðstofum, en heldur langt gengið séð frá sjónarhóli siðmenningar.

Guðríður Símonardóttir var fræg fyrir ferðir sínar á 17. öld. Það voru hrakfarir, enda hafði hún lent í sömu hremmingum og margar konur sem höfðu kynnst íslenskum ferðamönnum á Bretlandseyjum nokkrum öldum fyrr. Henni var rænt. Jón Indíafari er frægasti íslenski ferðamaðurinn. Hann ferðaðist alla leið til Indlands án þess að myrða nokkra manneskju eða misnota kynferðislega, sem þótti til marks um minnkandi áhrif Íslendinga erlendis.

Á allra síðustu tímum má segja að utanfarir Íslendinga hafi lotið sömu lögmálum og frægðarfarir víkinganna. Ferðamenn voru dáðir hér heima fyrir vegna þess að þeir tóku yfir fyrirtæki og kennileiti í nærliggjandi löndum. Það fór þó eins og með víkinga fyrri tíma að álitið dvínaði eftir því sem eðli ferða þeirra varð ljósara.

Í kjölfar útrásarvíkinganna komu helstu sneypufarir Íslendinga. Ingibjörg Sólrún í Kaupmannahöfn ásamt Sigurði Einarssyni að útskýra ágæti íslenska efnahagsundursins hlýtur að eiga erindi á topplista yfir verstu ferðir Íslendinga frá því Guðríður Símonardóttir fór ósjálfviljug. Enginn trúði Ingibjörgu.

Geir Haarde fór til New York á svipuðum tíma og íslenska krónan hóf sína hagfræðilegu eyðimerkurgöngu. Geir brosti í kampinn og lokaði kauphöllinni í New York með bjölluhljómi og fagurgala um ágæti íslenska efnahagslífsins, löngu eftir að Davíð sagði honum að þetta væri búið spil. Fáir trúðu honum.

Næsta ferð Ingibjargar Sólrúnar til sömu borgar var sorgleg. Íslenskt efnahagslíf hrundi og veikindi tóku sig upp hjá henni sjálfri. Síðan þá hafa Ingibjörg og Geir helst sótt sér lækningu erlendis.

För Össurar Skarphéðinssonar á fund G20-ríkjanna nýverið er ljósið í myrkrinu. Þar spjallaði hann við sjálfan Barack Obama og náði að dissa Gordon Brown, eins og glamúrgella í galaveislu sem taktískt sýnir velþóknun og vanþóknun á víxl.

Nú síðast lokaði Gylfi Magnússon viðskiptaráðherra Kauphöllinni í New York. Nasdaq-vísitalan hafði fallið um 3 prósent þegar bjallan glumdi.



ATHUGIÐ Ritstjórn DV áskilur sér rétt til að eyða ærumeiðandi ummælum.

DV

Upplýsingar

Auglýsingar

Áskrift

© 2012 DV ehf. - Allur réttur áskilinn. Notkun á efni blaðsins er óheimil án samþykkis.

Gleymt lykilorð?