Svarthöfði telur íslenska samfélagsumræðu byggjast á tveggja heima sýn. Annar heimurinn er hvítur og góður en hinn er svartur og vondur. Mönnum er stillt upp í öðrum hvorum heiminum sem meðlimum í tilteknum liðum af þeim sem líta á þá sem andstæðinga sína. Þeir sem eru í Sjálfstæðisflokknum og fylgismenn Davíðs Oddssonar eru málsvarar hins góða og rétta á meðan aðrir eru Baugsþý.

Þessi heimsmynd minnir á uppskiptingu tilverunnar á dögum kalda stríðsins þar sem fólk var talið þurfa að velja sér hægri eða vinstri vænginn á unga aldri. Í stað kommatittanna eru komin Baugsþý. Tveggja heima sýnin heldur áfram í hugum þeirra sem líta á mannfélagið svo svart-hvítum augum. Hugmyndir eins og hlutlægni og hlutleysi rúmast ekki í tveggja heima tilverunni: Þeir sem ekki eru með okkur eru óvinir okkar; þeir sem ekki eru Davíðsmenn eru Baugarar. Þriðji möguleikinn, nú eða sá fjórði, fimmti, sjötti eða sjöundi, er ekki til og því eru allir í liði A eða B.

Sá sem haldinn er þessari tveggja heima blindu á annað fólk og tilveruna hefur ávallt brenglaða mynd af heiminum. Þegar fjölmiðill segir frétt um skuldaafskriftir hjá Baugsmönnum gleðjast einhverjir í hvíta liðinu og telja miðilinn nú loksins hafa séð ljós hins góða og hafið herferð gegn svartstökkum Jóns Ásgeirs. En svo þegar sami miðill segir frétt um mögulega tilraun Jóns Geralds Sullenberger til peningaþvættis kemur annað hljóð í strokkinn. Þá er miðillinn aftur genginn tröllum á hönd og kominn í her svartstakkanna. Hvítliðinn botnar þar af leiðandi ekki neitt í því hvaða hagsmuni miðillinn sé eiginlega að verja með fréttaflutningnum.

Hvítliðinn stendur nefnilega í þeirri trú að hlutleysi og hlutlægni í málfutningi sé ekki til: Ef menn tjá sig um eitthvað er það alltaf til að tala fyrir hagsmunum einhvers sem þeir eru í liði með. Þess vegna er hlutlaus miðlun upplýsinga ekki til því Davíðsmennirnir telja að ekki sé hægt að segja frá á hlutlægan hátt. Davíð frysti nýlega frétt um rannsókn saksóknara á Baldri Guðlaugssyni vini sínum en það er í lagi því það er í samræmi við heimsmynd hans. Þar af leiðandi gefa þeir sér að aðrir hugsi og breyti nákvæmlega eins. Að þeirra mati er því ómögulegt annað en að aðrir menn séu einnig í öðru hvoru liðinu. Með þeim eða gegn þeim. Þeir skilja ekki að hægt er að hugsa á annan hátt en þeir og hvorki vera í þeirra liði né Baugshópnum og segja jöfnum höndum óþægilegar fréttir um Sjalla og Baugara. Hvítliðarnir átta sig ekki á þessum möguleika C og vita því ekki í hvorn fótinn þeir eiga að stíga þegar einhver brýtur barnalega heimsmynd þeirra í spað með því að breyta samkvæmt C.