Sjálfsagt hefur ekki farið fram hjá neinum sem kannast við Svarthöfða að hann er með sigg á sálinni enda annálaður fyrir illmælgi, ómerkilegheit og almenn leiðindi. Þá fer heldur ekkert á milli mála að Svarthöfði er fundvís á viðkvæma bletti á samborgurum sínum og hikar ekki við að pota í þá. Þetta þýðir þó alls ekki að Svarthöfði sé rakið illmenni, sem gengið hefur myrkraöflunum á vald, og sjálfur lifir hann í þeirri frómu trú að hann sé í raun vinur þeirra sem hann pönkast á með því að segja til vamms á sinn oft á tíðum ósmekklega hátt.

Starf Svarthöfða er vanþakklátt og hann fær iðulega bágt fyrir beinskeyttar umvandanir sínar til þeirra sem fara út af sporinu og hann hefur því komið sér upp þykkum skráp sem fátt bítur á. Undir brynjunni slær samt hjarta sem er ósköp meyrt þessa dagana þar sem smá skíma frá jólaljósum hefur náð að lýsa upp geðvonskulegt myrkrið sem Svarthöfði hjúpar sig dagana langa. 

Svarthöfði er einhvern veginn aldrei meðvitaðari um þá andlegu bresti sem gera honum kleift að veitast með fúkyrðum og leiðindum að fólki en einmitt þegar hann stendur undir mistilteini, með rjúkandi glögg í bolla og starir í kertisloga á aðventukransi. Gremjan gufar upp og honum finnst allir eiga gott eitt skilið um leið og hann viðurkennir fyrir sjálfum sér að hann getur kennt sjálfum sér um allar kartöflurnar sem hann hefur fengið í skóinn í gegnum tíðina. Eineltispúkar eiga ekkert annað skilið en kartöflur þannig að Svarthöfði er síður en svo öfundsverður af hlutskipti sínu en einhver verður að leiðrétta kúrsinn og axla um leið þær byrðar að vera úthrópaður hrekkjusvín og skepna. 

Svarthöfði gerir þetta þó alls ekki með glöðu geði og þegar jólaandinn hellist yfir nagar hann efi og eftirsjá. Samviskubitið hverfist oftar en ekki um blessuð framsóknarhéraskinnin sem Svarthöfði hefur tekið á beinið vegna þess að eðlilega vill hann ekki vera vondur við minnimáttar. Svarthöfði getur að sjálfsögðu samt ekki hætt að vera sá sem hann er en til þess að hann fari ekki í jólaköttinn ætlar hann að vera ljúfur sem lamb fram yfir jól og vera góður við alla.

Svarthöfði óskar landsmönnum öllum nær og fjær og þá sérstaklega framsóknarmönnum gleði og friðar á jólunum.