Ein fallegasta frétt síðustu vikna er um taumlausan breyskleika goðsagnarinnar Tigers Woods. Svarthöfði er ekki svo meinhæðinn að hann gleðjist yfir örlögum Tigers, sem hefur þurft horfa upp á hverja hjákonuna á fætur annarri vera dregna upp úr hattinum, eins og eitraðar kanínur. Fegurðin í fréttunum felst ekki í því sem þær segja um Tiger Woods, heldur það sem þær segja um okkur hin.
Tiger var ímynd fullkomnunarinnar. Þrotlausar æfingar gerðu hann að besta golfara heims, og sem slíkur var hann hinn fullkomni íþróttamaður og hin óskeikula fyrirmynd. Hann gerði allt rétt og ekkert rangt. Í bland við aðdáunina hlýtur fólk að hafa fyllst vanmætti vegna eigin takmarkana í samanburðinum. Enginn gat orðið jafn fullkominn og Tiger. Eða eins og Tiger virtist vera.

Það líður varla sú vika að ekki sé kvartað fyrir hönd fræga fólksins um skort á friði í einkalífinu. Samt tókst einum frægasta íþróttamanni heims að halda fram hjá konunni sinni með liðlega tug frillna, milli þess sem hann púttaði í holuna í beinni útsendingu til heimsbyggðarinnar. Staðreyndin er sú að aðdáun okkar beindist ekki að Tiger Woods, heldur ímynd Tigers Woods. Og hún er ekki til.

Tiger Woods náði að lifa draum allra manna. Hann kvæntist sænsku módeli, bjó í glæsivillu og keyrði lúxusbíla. Og hvað gerði hann þá? Tiger hélt fram hjá sænska módelinu, hljóp út úr glæsihúsinu og keyrði lúxusbílinn á brunahana. Þetta kennir okkur að maður getur eytt ævinni í að láta draum sinn rætast og gert svo allt sem maður getur til að flýja hann. Þetta kennir okkur líka að við fáum aldrei nóg. Sænskt módel nægir ekki, heldur þarf úrval kvenna af mismunandi stéttum; gengilbeinu, klámmyndastjörnu, aðstandanda fórnarlambs árásarinnar 11. september og þannig áfram út í hið óendanlega.

Fréttirnar af Tiger Woods virðast vera ómerkilegar, en ef maður fylgist nógu vel með sér maður mikilvægasta lærdómi lífsins bregða þar fyrir. Forngrikkir kölluðu hann sófrosýne. Við köllum þetta hófstillingu. Það skiptir ekki máli þótt þú eignist flottari bíl eða fáir ferskara módel sem eiginkonu. Það kemur alltaf annað módel. Þótt maður verði frægasti, ríkasti og besti íþróttamaður heims er það ekki nóg til að öðlast hamingjuna, æðsta takmark allra. Eina leiðin er í gegnum hófstillingu. Eins og Elin Nordegren, eiginkona Tigers, hefur eflaust hugsað: Betri er tígur í hendi en tígur í skógi.

Hófstilling næst aðeins með sjálfsstjórn og hún fæst aðeins með sjálfsþekkingu. Þekktu sjálfan þig, kenndu Sókrates, Pýþagóras, Heirakleitos, Þales, Sólon og fleiri heimspekingar í fornöld. Á tímum iPhone og internets er maðurinn enn sá sami og leið hans til hamingjunnar er óháð hestöflum, gígahertzum og hlutabréfum.

Nú er Tiger í erfiðri stöðu. Hann fór af gríninu yfir í röffið. Þaðan fór hann í sandgryfjuna. En ólíkt því þegar venjulegir menn fara holu í höggi á vitlausri braut munu mistök Tigers verða fullkomlega skiljanleg og afsakanleg. Hann mun ekki reynast vera svívirðilegur framhjáhaldari, flagari og skepna. Hann mun reynast hafa verið virkur kynlífsfíkill. Það voru utanaðkomandi aðstæður sem lokuðu tígurinn inni í kvennabúrinu.

Bandarískir fjölmiðlar segja nú frá því að Tiger hafi tekið inn verkjalyf og svefnlyf, sem kunni að útskýra „kynferðislegt ójafnvægi“ hans og tilheyrandi, útbreidda æxlunartilburði. Tiger er enn þá sami kórdrengurinn eftir allt saman. Hann var bara veikur.