Eftir áralöng viðskipti við Arion-banka situr Svarthöfði eftir með tíu milljónir í mínus og ofvaxinn grillspaða, sem hann fékk fyrir að koma í viðskipti. Ekki það að Svarthöfði hafi leiðst út í stjórnlausa neyslu fjármagnaða á yfirdrætti, heldur keypti hann bara íbúð eins og flestir aðrir.
Svarthöfði hefði verið vel stæður maður í dag, ef hann hefði aldrei farið í viðskipti við Arion-banka. Hann hefði getað farið í utanlandsferðir, varið meiri tíma með fjölskyldunni og gefið ungviðinu hollustufæðu. Draumar Svarthöfða eru brostnir út af banka, sem nú gerir það eitt að fela sína slóð.

Út frá þessu er tilvist Arion langt frá því að vera til hagsbóta fyrir Svarthöfða. Reyndar er það svo að tilvist Arion hefur reynst vera gríðarlegt áfall fyrir langflesta viðskiptavini Arion. Fjárhagsleg framtíð viðskiptavinanna liggur í rúst. Hvað ef fólk færi á hamborgarastað, sem myndi leggja fjárhagslega framtíð fólks í rúst? Eða fara í sakleysi sínu í bíó og koma út tæknilega gjaldþrota? Eða fara í skoðun hjá heimilislækni og vera sprautaður með ebóla-veirunni? Engin önnur fyrirtæki komast upp með að rústa viðskiptavinum sínum eins og bankarnir.

Segjum svo að einhver myndi banka upp á hjá Svarthöfða, segjast heita Sigurður og bjóða Svarthöfða að kaupa hljómdisk á tvö þúsund krónur. Svo kemur reikningur upp á fjögur þúsund krónur, sem Svarthöfði verður á endanum að borga vegna þess að lög og réttur í þessu landi eru til að verja siðlaust sölufólk. Vikuna eftir er svo bankað upp á hjá Svarthöfða og er þar Sigurður kominn með nýtt tilboð. Hann segist nú heita Jesús Kristur og ætlar að selja mér hljómdisk á tvö þúsund krónur. Það gerir hins vegar siðlausan sölumann engu betri að skipta um nafn til að fela slóð sína. Þvert á móti, hann verður bara verri.

Svo eru það þeir sem aldrei borguðu siðlausa sölumanninum, heldur pöntuðu heila útvarpsstöð af geisladiskum og borguðu ekki. Þeim er nú boðið að borga 100 krónur fyrir hvern disk. Það eru aðeins þeir sem eru ennþá verri en Sigurður sölumaður sem best koma út úr viðskiptunum við hann. Sælir eru siðlausir.

Þeir sem gengu lengst í sukki fara best út úr viðskiptum sínum við Arion. Þeir sem skulda mest og héldu veislur í Mónakó fá betri þjónustu en Svarthöfði, sem var bara heima hjá sér og fór í vinnuna.

Það er blaut tuska framan í Svarthöfða að Kaupþing skuli breyta nafni sínu í Arion, eftir að hafa rænt hann. Arion er eitt mesta fórnarlamb grísku goðafræðinnar og er þekktastur fyrir að hafa verið rænt af sjóræningjum. Kaupþing er ekki Arion. Kaupþing er sjóræningi. Það eru Svarthöfði og samborgarar hans sem eru Arion.

Maður að nafni Þórhallur Ölver var eitt sinn dæmdur fyrir morð. Hann breytti nafninu í Þór Óliver, sem er að minnsta kosti í ætt við fyrra nafn hans. Dæmdi fíkniefnasalinn Franklin Steiner er ekki einu sinni svona slæmur. Hann breytti nafni sínu í Franklin Stiner, sem er miklu gagnsærra en nafnabreyting Kaupþings.

Olíufyrirtækið Exxon olli einu versta mengunarslysi sögunnar þegar Exxon Valdez sleppti út 40 milljón tonnum af olíu við strendur Alaska. Ef þetta hefði verið Kaupþing hefði einfaldlega verið skipt um nafn á fyrirtækinu og málið látið kyrrt liggja. Exxon reyndi að vísu að skipta um nafn á skipinu sjálfu, en allt kom fyrir ekki. Yfirvöld bönnuðu skipinu að sigla um sama hafsvæði að nýju. Enn eimir eftir af olíu Exxon í Alaska. Og enn glíma margir viðskiptavinir Kaupþings við að bankinn rændi þá sparnaðinum. Það eitt hefur breyst að Kaupþing kallar sig nú fórnarlamb mannráns.