Fjórtán ástæður eru fyrir því að Íslendingar ættu að sniðganga Eurovision-söngvakeppnina í ár.
Undankeppnin fyrir Eurovision hefst um helgina. Íslendingar hafa kostað gríðarlega miklu til þátttöku. Í fyrra eyddi RÚV gríðarlegum fjármunum í undankeppnina sem taldi á annan tug þátta. Nú er RÚV nánast á hausnum og, viti menn, kostnaðurinn fellur á almenning og starfsfólk RÚV, sem hefur sumt verið rekið úr starfi þrátt fyrir að hafa staðið sig vel.

Í mörg ár var eitt helsta áhyggjuefni Íslendinga að landið gæti ekki boðið upp á viðunandi húsnæði til að halda Eurovision eftir sigur. Eurovision-draumur Íslendinga náði hátindi við byggingu Tónlistarhússins við Reykjavíkurhöfn. En nú stendur Eurovision-höllin tæplega fokheld eins og draugahús gervigóðærisins. Við höfum ekki efni á að klára húsið. Niðurskurðarhnífur ríkisins bitnar nú á sjúklingum, nemendum, börnum, öldruðum og í raun öllum Íslendingum, þegar það ætti að byrja á vitleysu eins og Eurovision.
Ein besta hugmynd sem Svarthöfði hefur heyrt frá því bankarnir hrundu er að Ísland segi sig frá Eurovision. Upphaflega kom þessi frábæra hugmynd fram í þættinum Harmageddon á X-inu 977 með þeim rökum að Ísrael væri í keppninni.

Rökin fyrir brotthvarfi Íslands úr Eurovision eru gríðarsterk, enda í fjórtán liðum. Í fyrsta lagi gæfum við út friðelskandi yfirlýsingu um að með þessu mótmælum við árásum Ísraela á palestínskar fjölskyldur. Í öðru lagi mótmælum við með þessu ófyrirgefanlegum árásum Breta á Kaupþing og Landsbankann þegar hryðjuverkalögum var beitt gegn Íslendingum. Í þriðja lagi vegna þess að við megum ekki taka upp evru, þrátt fyrir miklar nauðir: „No euro, no Eurovision.“ Í fjórða lagi vegna þess að Evrópusambandið stillti okkur Íslendingum upp við vegg og sparkaði í okkur liggjandi þegar efnahagskerfið hrundi. Í fimmta lagi höfum við ekki efni á því að vera í Eurovision, nema að fórna á móti velferð og nauðsynlegri fréttaþjónustu RÚV. Við segjum auðvitað ekki frá því opinberlega, því það er frekar skammarlegt. Í sjötta lagi er Eurovision ekki einu sinni réttnefni lengur. Síðast voru fimm af tíu stigahæstu keppendunum frá Asíuríki. Sigurland síðustu keppni, Rússland, er að litlum hluta í Evrópu. Aðeins eitt af 10 stigahæstu löndunum var í Vestur-Evrópu. Þetta er bara Asia-vision. Í sjöunda lagi Sjúbídú, í áttunda lagi Angel, í níunda lagi Núna, í tíunda lagi Tell me!, í ellefta lagi Open Your Heart, í tólfta lagi Heaven og í þrettánda lagi Það sem enginn sér.

Í fjórtánda og síðasta lagi höfum við ekki efni á því að vinna Eurovision. Ef svo ótrúlega færi að við skyldum fá stig frá Asíu og vinna þessa keppni myndum við verða okkur algerlega til skammar á Evrópuvettvangi, þegar keppnin yrði haldin í Egilshöll í Grafarvogi og kynnarnir yrðu Bogi Ágústsson og Elín Hirst.