Svarthöfði hefur kannað ýmsa fjárfestingarkosti að undanförnu. Hann hefur borið saman alls kyns íslensk hlutabréf við aðrar fjárfestingar og komist að því að þau eru ekki sambærileg öðrum fjárfestingum. Óskabarn þjóðarinnar, Eimskip, og stjarna góðærisins, Exista, eru einstakir fjárfestingarkostir. Þeir eru svo einstakir að aðeins er hægt að bera þá saman við einn: Það er pepsí.

Svarthöfði er ekki að tala um drykkjarvöruframleiðandann PepsiCo, því útkoman hefði orðið allt önnur ef hann hefði fjárfest í honum. Þá stæði hann uppi með þriggja prósenta hækkun á einu ári, fyrir utan arð og gengisgróða. Nei, Svarthöfði er að tala um pepsídósir. Hann hefði komið betur út úr því að fjárfesta í pepsídósum í Bónus og skila þeim til Sorpu heldur en að kaupa hlutabréf í Eimskipafélagi Íslands fyrir ári síðan. Lítum nánar á dæmið.

Fyrir tæpu ári síðan voru hlutabréf í Eimskipafélaginu á genginu 43. Í gær voru þau í 6. Það þýðir að Svarthöfði hefði haldið eftir 14 prósentum af fjárfestingu sinni í dag. Hefði hann hins vegar keypt pepsídósir í Bónus hefði hann lagt út 69 krónur fyrir hverri dós. Svo hefði hann getað hellt pepsíinu, drukkið það eða farið í pepsíbað, allt eftir atvikum, og skilað dósinni í endurvinnslu til Sorpu. Við svo búið hefði hann fengið 10 krónur fyrir hverja dós. Þá hefði hann haldið eftir hvorki meira né minna en 14,5 prósentum af fjárfestingu sinni. Það liggur því í augum uppi að slík viðskipti hefðu verið hagfelldari.
Auðvitað er Eimskipafélagið einstaklega slæm fjárfesting, rétt eins og pepsídósir í Bónus. Svarthöfði hefði vel getað sloppið betur. Ef hann hefði til dæmis keypt í hinu stórkostlega fjárfestingarfélagi Exista hefði hann komið töluvert betur út úr viðskiptunum. Eftir ár hjá Exista hefði Svarthöfði haldið eftir heilum 16,7 prósentum af fjárfestingunni.

Svarthöfði hefur reynt að lifa lífinu samkvæmt ráðleggingum helstu spekinga. Það hefði hann þó ekki átt að gera. 28. desember 2007 sagði greiningardeild Glitnis: „Ráðleggjum fjárfestum að kaupa.“ Þar var fjallað um ágæti þess að fjárfesta í Bakkavör. Þá voru hlutabréfin nálægt genginu 60. Nú eru þau í 23. Segja má að þarna hafi góð ráð verið dýr, því Svarthöfði hefði aðeins haldið eftir 38 prósentum af fjárfestingu sinni.

Þann 26. október í fyrra sagði greiningardeild Glitnis eftirfarandi um fyrirtæki nokkurt: „Teljum við að gengi bréfa félagsins muni hækka um 12% á næstu 6 mánuðum. Ráðleggjum því fjárfestum að kaupa bréf félagsins.“ Þetta fyrirtæki heitir Exista. Sex mánuðum eftir spá Glitnis um 12 prósenta hækkun var Exista þriðjungsvirði. Svarthöfði hefði tapað 62 prósentum af fjárfestingu sinni hefði hann fylgt þessum ráðleggingum.

Það er eiginlega sama hvaða fjármálaspekúlant Svarthöfði hefði spurt síðasta haust. Flestir voru þeir á því að fall íslenskra fyrirtækja væri á misskilningi byggt og að gríðarleg kauptækifæri hefðu myndast. Þó er einn sem hitti naglann á höfuðið. Fjármálaráðgjafinn Ingólfur H. Ingólfsson mælti með því í fyrrahaust að kaupa gull. Og sjá. Ein af fáum fjárfestingum sem virkilega hafa gert sig síðasta árið er gull.