ÁskriftFréttaskot | Auglýsingar | Fyrir farsíma Reykjavík: 11.3° 5m/s ESE
Svarthöfði

Svarthöfði

Svarthöfði hefur rökstutt sérstæðar skoðanir sínar á þjóðmálunum allt frá áttunda áratugnum, fyrst í Vísi og svo í sameinuðu Dagblaðinu Vísi. Svarthöfði er frelsaður af fasisma og trúir því nú að hann sé hinn eini útvaldi skósveinn skrílræðisins. Gagnárásir og liðsauki berist á svarthofdi@dv.is.

Ísland - biðsalur dauðans

11:32 › 6. ágúst 2008

Maðurinn hefur árþúsundum saman sett sig á ansi háan hest blindaður af þeim stórkostlega misskilningi að hann sé kóróna sköpunarverksins. Við höfum í krafti þessarar blekkingar talað niður til dýranna, kallað þau skynlausar skepnur og annað í þeim dúr. Dýrin vita þó sínu viti og skynja hárfínar hræringar tilverunnar mun betur og fyrr en mannfólkið. Húsdýrin vissu til dæmis af Suðurlandsskjálftanum áður en jörðin nötraði undir fótum skelkaðra Sunnlendinga. Þá eru hundar þekktir fyrir að heyra hljóð sem eyru mannanna nema ekki og margt skrýtið, sem við kunnum engin deili á, býr í kýrhausnum.

Jörðin hefur því miður gengið nokkuð til undir fótum Íslendinga víðar en á Suðurlandi og þannig hafa stórir skjálftar á mörkuðum orðið til þess að mörgum auðmanninum hefur orðið fótaskortur. Ekki boðar það gott fyrir smælingjana vegna þess að samkvæmt náttúrulögmálum efnahagslífsins steypist lítilmagninn í glötun þegar milljarðamæringurinn misstígur sig.

Þjóðin er því eðlilega hrædd og bráðum mun þessi hræðsla breytast í skelfingu. Skelfingu hins særða og innikróaða dýrs sem veit að lífsbaráttan er töpuð. Gósenlandið Ísland er á mettíma að breytast í forgarð vaxtavítis fátæktar og gjaldþrota. Nályktin af sjálfdauðri krónunni liggur yfir landinu bláa og þótt landsforeldrarnir loki augunum fyrir aðsteðjandi hörmungum og kjósi aðgerðaleysi á ögurstund með þvottaklemmur valdagræðginnar á nefinu renna hin ólíklegustu dýr á þefinn og gera nú strandhögg á Íslandi. Til þess að deyja.

Ísland er orðið að biðsal dauðans og hingað streyma ísbirnir og nú síðast rostungur til þess eins, að því er virðist, að bera beinin. Ára sorgar og dauða laðar þessa feigu og sjaldséðu gesti að landinu enda hljóta djúpvitur dýrin að telja víst að Ísland sé hinsti þröskuldurinn sem stíga þarf yfir til að komast inn í eilífðina. Ísbirnirnir virðast beinlínis vera í sjálfsmorðsleiðangri þar sem þeim er lógað um leið og þeir stíga á land. Rostungurinn krúttlegi var hins vegar að þrotum kominn og dó bara sísona fljótlega eftir lendingu. Útsendarar yfirvalda þurftu ekki að hjálpa honum yfir móðuna miklu. Nema auðvitað að fréttin af dauða rostungsins hafi verið endurskrifuð og lagfærð í umhverfisráðuneytinu áður en hún birtist almenningi.

Dýrin vita upp á hvert sitt veiðihár að hér býr vá í lofti. Íslendingahjörðin hefur einnig illan bifur á þessu en forystusauðirnir eru staðráðnir í því að reka liðið eins og það leggur sig fram af hengifluginu eins og sjálfsmorðsóða læmingja. Á botni kreppuvítisins munum við svo lenda á ísbjarnarfeldi og rekast á rostungstennur þeirra sem vissu í hvað stefndi á undan okkur og tóku forskot á eymdina og dauðann með því að koma til Íslands.

Þeir ofsóttu sem hingað koma virðast gera sér grein fyrir því að endalokin nálgast og Ísland sé rétti staðurinn til að mæta skapara sínum. Hingað hafa ekki aðeins djúpvitur dýr komið til þess að deyja heldur einnig ofurgáfaður skákmeistari og ef vel er að gáð má örugglega finna til fleiri sem hafa numið hér land til þess að deyja.



ATHUGIÐ Ritstjórn DV áskilur sér rétt til að eyða ærumeiðandi ummælum.

DV

Upplýsingar

Auglýsingar

Áskrift

© 2012 DV ehf. - Allur réttur áskilinn. Notkun á efni blaðsins er óheimil án samþykkis.

Gleymt lykilorð?