Guð hjálpi okkur öllum! Vinstri-grænir eru orðnir að stærsta stjórnmálaflokki landsins samkvæmt Þjóðarpúlsi Gallups. Steingrímur J. og félagar mælast nú með 32 prósent fylgi en Sjálfstæðisflokkurinn með aðeins 21 prósent. Auðvitað er það mjög fallegt og gott að Sjálfstæðisflokkurinn sé óðfluga að skreppa saman og breytast í smáflokk á jaðrinum. Þessi örlög endurnýja trú manns á að enn sé eitthvert réttlæti í þessum heimi og karmalögmálið sé ekki alveg úrsérgengið. Öllu verra er hins vegar að verðskuldað fall íhaldsins skuli lyfta vaðmálskommunum jafnhátt og raun ber vitni. Þessar tölur einar og sér duga til þess að allt heilvita fólk sér í hendi sér að undir þessum kringumstæðum má þjóðin alls ekki ganga til kosninga.
Afleiðingar efnahagshrunsins eru nú þegar orðnar skelfilegri en þjóðin fær afborið en lengi getur vont versnað og komist VG til frekari valda og áhrifa þarf ekki að spyrja að leikslokum. Þjóðin er svo ringluð og vitlaus að hún segir bara eitthvað þessa dagana. Bendir ásakandi í austur og vestur í örvæntingarfullri leit að sökudólgum í mislitustu sauðahjörð sakleysingja sem sögur fara af. Í þessu uppnámi megum við alls ekki ganga til kosninga. Við erum nú í sömu sporum og Snæfríður Íslandssól sem sat uppi með delerandi aumingja og drykkjurút eftir að hinn eini sanni brást vonum hennar. Frekar þann versta en næstbesta sagði Snæfríður og mátti þola ýmislegt sem ekki var boðlegt Íslandssól.
Auðvitað er Sjálfstæðisflokkurinn verstur og hefur níðst á Íslandsþjóð í 17 ár þannig að nú verkjar undan sem aldrei fyrr. Misnotuð þjóðin er þó ekki enn tilbúin til þess að berjast fyrir frelsi sínu og betri heimi og hrópar nú eins og sakamaður á krossi „frekar þann næstversta!“ og sér ljósið í Steingrími J. Sigfússyni sem er jafnvel meiri afturhaldsseggur en sjálfur Davíð Oddsson. Steingrími er hugsanlega meira í nöp við umheiminn en Davíð og hann er skotnari í hræinu af íslensku krónunni en kóngurinn í Svörtuloftum. Með því að skipta Geir út fyrir Steingrím værum við að kjósa algera stöðnun og einangrun landsins. Og síðast en ekki síst værum við að tryggja Davíð lífstíðar slímsetu í Seðlabankanum en kommúnistaleiðtoginn Steingrímur hefur gætt þess vandlega að víkja ekki styggðaryrði að Davíð í darraðardansi síðustu vikna. Hann hefur hins vegar horft á Björn Bjarnason með morðglampa í augum og beinlínis tuskað Geir Haarde til.
Svarthöfði hefur alltaf verið byltingarsinnaður kommúnsiti og fylgt þeim Steingrími J., mannvininum Ögmundi og Georg Bjarnfreðarsyni í stóru sem smáu. Svarthöfði er eins og þessir menn hugsjónatunna sem bylur að vísu frekar hátt í og þess vegna veit Svarthöfði upp á sína tíu fingur að hann og hans líkar mega aldrei komast til valda. Við erum popúlistar af verstu sort og þusum jafnan það sem fólk vill helst heyra og erum bestir þegar andstæðingum okkar gengur illa og geta ekki varist. Þá sprettum við upp með formælingum, fordæmingum, sorakjafti, augngotum og ofbeldistilburðum og erum miklir menn.
Á meðan við sitjum uppi með döngunarlaust gauð í forsætisráðuneytinu gæti þótt voða smart að fá ofstopamann í staðinn en slíkt myndi koma illa í bakið á íslensku þjóðinni þar sem ofstopamaðurinn í Seðlabankanum á ágætis samleið með kommunum sem nú eru orðnir stærsti stjórnmálaflokkurinn á Íslandi. Þetta er auðvitað absúrd niðurstaða en eðlileg í ljósi þess að öllu hefur verið á botninn hvolft og ekkert er eins og það á að vera. Og á meðan þjóðin er Snæfríður Íslandssól í Undralandi og hvítt er svart og svart er hvítt megum við alls ekki ganga til kosninga. Á meðan allt var normal vorum við nógu heimsk til þess að kjósa Sjálfstæðisflokkinn yfir okkur aftur og aftur og í örvæntingunni nú erum við greinilega nógu sturluð til að kjósa Steingrím J. Okkur er ekki sjálfrátt og samkvæmt Gallup greinilega stórhættuleg sjálfum okkur.





















Fyrir síðustu jól varð Berglind fyrir hroðalegri árás aðila sem tengjast mótorhjólagengi. Ráðist var inn á heimili hennar og henni misþyrmt með þeim hætti að hún mun sennilega aldrei bíða ... 
