Morgunblaðið sagði í gær að mótmælendurnir í Alþingishúsinu væru „vitleysingar“. Þetta kemur ekki á óvart, því Morgunblaðið hefur þá ritstjórnarstefnu að styðja ráðandi valdhafa hverju sinni, í það minnsta á meðan þeir eru í Sjálfstæðisflokknum.
Árið 1949 gengu íslensk stjórnvöld með alla þjóðina í Nató án þess að spyrja kóng eða prest og eðlilega var því mótmælt af hörku. Þá tóku hægrimenn sig saman og mynduðu hóp um að berja mótmælendurna með lögreglunni. Í kjölfarið kvað Morgunblaðið í stríðsfyrirsögn á forsíðu: „Trylltur skríll ræðst á Alþingi“.

Þegar Davíð Oddsson hækkaði stýrivexti um 6 prósent eftir að hafa lækkað þá um 3,5 prósent tveimur vikum áður sagði Morgunblaðið í myndatexta: „Traustsins verður“. Þegar mótmæli hófust gegn ríkisstjórninni, stjórn Seðlabankans og Fjármálaeftirlitinu sagði Morgunblaðið í fyrirsögn: „Mótmæla efnahagsástandinu“. Eins og fólk sem mótmælir út í loftið.
Morgunblaðið hefur lítið breyst frá því fyrir 59 árum síðan. Það er aftur orðið þannig að örlög blaðsins eru í höndum Sjálfstæðisflokksins. Blaðið skuldar um fjóra milljarða króna og samkvæmt öllum eðlilegum fjármálum ætti það að vera farið á hausinn. En Svarthöfði trúir því bara ekki að Sjálfstæðisflokkurinn láti það gerast. Hann mun láta ósýnilega hönd ríkisvaldsins dusta skuldirnar af borðinu og tryggja áframhaldandi útgáfu áróðursrits síns. Það má aldrei koma fyrir Sjálfstæðisflokkinn að Mogginn komist í hendur hlutlausra blaðamanna sem setja stórhættulega hagsmuni almennings í öndvegi, en ekki flokksins.

Björgun Moggans er strax komin á dagskrá. Það sér Svarthöfði út úr litlum saklausum fréttum sem fyrir mörgum þýða ekki neitt. Þorgerður Katrín Gunnarsdóttir menntamálaráðherra sáði fræjum bjargræðisins á dögunum þegar hún steig fram í fjölmiðlum og sagði að þörf væri á því að tryggja dagblaðaútgáfu á Íslandi. Með öðrum orðum er dagblaðaútgáfa á Íslandi í einhvers konar hættu vegna þess að Morgunblaðið gengur ekki upp og vegna þess að daglegt viðskiptablað og fríblöð eru formúla sem virkar ekki. Svarthöfði er sjálfur hægrimaður, knúinn áfram af frelsishugsjón. Hann hefði haldið að fyrirtæki sem ekki ganga, og söfnuðu ógnarskuldum í mesta góðæri Íslandssögunnar, ættu einfaldlega að mega fara á hausinn. Hvers vegna má Mogginn ekki fara á hausinn eins og aðrir? Jú, ástæðan er einföld. Mogginn er og verður áróðursrit Sjálfstæðisflokksins.

Svarthöfði og aðrir Íslendingar þekkja það ósköp vel hversu mikilvægt er talið að viðhalda Sjálfstæðisflokknum. Árni Mathiesen má alls ekki missa vinnuna. Geir H. Haarde á alls ekki að leyfa kosningar, því þá missa margir sjálfstæðismenn sætið á Alþingi. Og fyrr má þjóðfélagið sökkva í djúpan dal kreppu og aldrei snúa aftur en að Davíð Oddsson færi sín vanhæfu störf úr Seðlabankanum.
Nú þegar enginn á að taka höggið vegna hruns Íslands nema saklausa fólkið er allt gert til að viðhalda valdaklíkunni. Bankastjóri Glitnis fær að sleppa við tugmilljónatap, auðmenn fá skuldir afskrifaðar, ráðuneytisstjóri mátti nota innherjaupplýsingar, forsætisráðherra mátti ljúga og horfa aðgerðarlaus á hrun, seðlabankastjóri má dylgja, ljúga, fela upplýsingar, gera ítrekuð mistök, vera pólitískt ráðinn, stunda pólitík í starfi og fela upplýsingar fyrir fólkinu. En umfram allt má þjóðin ekki fá að kjósa, því það truflar sökudólgana við að bjarga sjálfum sér.

Svarthöfði sér ekki betur en að Morgunblaðið og Sjálfstæðisflokkurinn séu saman að leggja grunninn að eigin björgun með því að útmála mótmælendur sem „trylltan skríl“. Þá er loksins hægt að berja þetta fólk með kylfum. Því hvað gerir maður við „vitleysinga“ og „trylltan skríl“? Maður sprautar þetta niður, setur þetta í fangelsi og ef þetta gengur of langt lemur maður þetta með kylfum. Svo er spurning hvort eðlilegt sé að útmála fólk sem skríl, þegar það einfaldlega sættir sig ekki við að láta blekkjast, borga skuldir valdamanna, axla ábyrgð stjórnmálamanna og mega svo ekki kjósa í lýðræðisríki.