Á fundi hjá Evrópuvakt Samfylkingarinnar þann 8. maí síðastliðinn mætti ég ásamt formanni félags ungs fólks gegn ESB aðild til þess að fjalla um Evrópusambandið, framtíðina og unga fólkið.

Hér að neðan má hlusta á erindi mitt en þar kemur meðal annars fram að "ef ungt fólk fari ekki í ESB þá muni það fara það til ESB. Valið standi um að ganga í ESB eða búa við áframhaldandi óstöðugleika í efnahagsmálum, ónýtan gjaldmiðil, dýrtíð, háa vexti og gjaldeyrishöft. Þegar ég var við nám í Edinborg upplifði ég sjálf hinn stjarnfræðilega mun á lífskjörum og er enn að jafna mig eftir fyrstu innkaupaferðina aftur heima á Íslandi. Óbreytt ástand getur að mínu mati kallað á landflótta ungs fólks."

"Þá sagði ég að ungt fólk ætti að vera í farabroddi fyrir Evrópusambandsaðild og berjast m.a. fyrir nýjum gjaldmiðli, evrunni, sem sé á sínum versta degi betri en krónan á sínum besta degi. Ungt fólk eigi að berjast fyrir þeim lífskjörunum sem fylgi ESB aðild, t.d. lægri skólagjöldum í bestu háskólum heims, lægra matarverði - nýjustu skýrslur sýni t.d. að matvælaverð gæti lækkað um 40-50% á svínakjöti og kjúklingum og um 25% af mjókurvörum - og fyrir því að þurfa ekki að greiða húsnæði sem keypt er 2 ½ falt frekar en 1½ falt líkt og vinir okkar í Evrópu."

Fyrstu skrefin í átt að sameinaðari Evrópu má rekja allt til yfirlýsingar Roberts Schumans, þáverandi utanríkisráðherra Frakklands, frá 9. maí árið 1950, þar sem hann tilkynnti  að sex ríki, Frakkland, Ítala, Holland, Þýskaland, Lúxemborg og Belgía, höfðu ákveðið að hefja samvinnu sem stuttu síðar leiddi til sáttmálans um Kola- og stálbandalag Evrópu. Á hverju ári er 9. maí fagnað víða um Evrópu sem deginum sem markar upphafið á Evrópusamrunanum sem síðar leiddi til stofnunar Evrópusambandsins.

Öll vitum við að Evrópa á sér blóðuga sögu sem einkennist af styrjöldum, ofbeldi og pólitískum óstöðugleika. Eftir seinni heimsstyrjöldina fóru menn loks að íhuga hvernig hægt væri að koma í veg fyrir fleiri styrjaldir, en þeirra á meðal var Robert Schuman. Niðurstaðan varð sú að til þess að tryggja frið í álfunni þurfti að reyna tengja ríkin saman og gera þau svo háð hvort öðru að stríð myndi aldrei borga sig. Því tóku þessi sex ríki sig saman og ákváðu að tengja saman ríki sín efnahagslega til þess að reyna að koma í veg fyrir átök.

Í dag eru sextíu og tvö ár liðin frá yfirlýsingu Roberts Schumans.  Á þeim tíma hefur Evrópusamruninn þróast og breyst, sem og breytt úr sér til allra heimshorna. Evrópusambandið felur í sér bæði efnahagslega og pólitíska samvinnu, en einnig svo miklu meira. Aðildarríki Evrópusambandsins eru orðin 27, ríkisborgarar sambandsins eru fleiri en 500 milljónir og opinber tungumál sambandsins eru 23. Hinn 27 aðildarríki Evrópusambandsins eru að mörgu leyti ólík. Sum þeirra eru stærri en önnur, sum ríki hafa fleiri en 80 milljón íbúa meðan önnur ríki eru lítið stærri en Ísland. Menning ríkjanna er mismunandi og trúarbrögðin eru ekki alls staðar hin sömu, en það sem öll þessi ríki eiga hins vegar sameiginlegt er að öll deila þau hugmyndafræðinni á bakvið Evrópusambandið.

Markmið Evrópusambandsins er að stuðla að friði, velferð, frelsi og virðingu fyrir mannréttindum, jafnt í Evrópu sem og um allan heim. Jafnréttismál hafa ætíð verið í forgangi, en mikil áhersla er einnig lögð á málefni eins og umhverfisvernd, neytendavernd,  kvenréttindi, þróunaraðstoð, öryggismál, menntun og atvinnu. Evrópusambandið hefur sitt eigið Evrópuþing, sinn eigin Seðlabanka, sinn eigin dómsstól,  fjölmargar sameiginlegar stefnur eins og sína eigin utanríkis- og öryggisstefnu sem og landbúnaðarstefnu og fjölmargar aðrar stofnanir sem sjá til þess að hugmyndafræðin komist í verk.

Þessi 27 ríki standa saman um öll þau brýnu málefni sem við öll stöndum frammi fyrir. Ríkin vinna saman að því að tryggja hið besta líf fyrir borgara sína sem og alla aðra. Evrópusambandið er enn að stækka, en mörg ríki hafa áhuga á að ganga til liðs við hin 27 ríkin, þar á meðal Ísland, en nú styttist í að aðildarviðræður Íslands og Evrópusambandsins hefjist. Hver veit nema Ísland haldi upp á afmæli Evrópusambandsins sem nýjasta aðildarríkið árið 2013? Eða 2014? En þar til kemur að því þá segi ég:

Til hamingju með daginn Evrópa! Og gleðilegan Evrópudag!

Eins og einhverjir hafa kannski orðið varir við, þá starfa ég fyrir félagsskap sem kallast Já Ísland. Mig langaði að segja þér örlítið frá þeim félagsskap, og bjóða þér að vera með.

Já Ísland er sameiginlegur vettvangur Evrópusinna á Íslandi, jafnt einstaklinga sem samtaka. Já Ísland er samfélag þeirra sem vilja vinna að aðild Íslands að Evrópusambandinu með því að stuðla að hagstæðum aðildarsamningi og upplýstri og öfgalausri umræðu um aðildina.

Já Ísland er sameiginlegt verkefni og vettvangur Evrópusamtakanna, Sterkara Íslands, Ungra evrópusinna, Evrópuvaktar Samfylkingarinnar og Sjálfstæðra Evrópumanna.

Þeir einstaklingar sem styðja Já Ísland hafa margar og ólíkar skoðanir en eru sammála um að framtíð okkar Íslendinga sé betur borgið í samfélagi þjóðanna innan Evrópusambandsins en utan þess. Hver um sig er sammála á eigin forsendum og hefur fyrir því sínar ástæður og rök.

EIns og ég sagði, þá er Já Ísland sameiginlegur vettvangur Evrópusinna á Íslandi. Mig langaði því að bjóða þér að kynna þér starfsemi okkar og vera með í hópnum. 

Hér er að finna heimasíðuna okkar og þar er einnig hægt að skrá sig til leiks. Við erum líka á facebook.

Vert með! Við viljum fá þig! :)

Í dag fór af stað skemmtileg herferð hjá Ungum evrópusinnum. Um er að ræða nokkur myndbönd með nokkrum skýrum skilaboðum. Hér að neðan má sjá eitt af þessum myndböndum.

Og hver eru skilaboðin?

Að ferðast erlendis með fulla tösku af íslenskum krónum gagnast þér álíka illa og að ferðast um með bjúgu. Göngum í ESB og tökum upp evru!

Í dag hófst fjórða ríkjaráðstefna Íslands og Evrópusambandsins þar sem samningaviðræðurnar fara fram. Í dag voru fjórir kaflar opnaðir og tveimur lokið samdægurs. Núna höfum við því opnað fimmtán kafla og lokað tíu. Einn af þeim köflum sem opnaður var í dag, og lokað, fjallar um utanríkis-, öryggis- og varnarmál. 

Í viðræðunum, sem eins og áður sagði, er lokið, og kaflanum þar með lokað, kom það skýrt fram að gangi Ísland í Evrópusambandið muni það engin áhrif hafa á þá staðreynd að Ísland sé herlaust land. Ísland er og verður áfram herlaust land. Aðild að ESB mun ekki hafa áhrif á það. Þetta hefur nú verið staðfest af báðum aðilum. Á dv.is segir: "Samninganefnd Íslands kynnti í dag sérstaka sameiginlega yfirlýsingu, sem verður hluti aðildarsamnings Íslands, þar sem sérstaða Íslands sem herlauss lands er áréttuð og tekið fram að aðild hafi ekki áhrif á gildandi lagagrundvöll, ábyrgð eða valdheimildir Íslands að því er varðar mótun og framfylgd stefnu þess í öryggis- og varnarmálum."

Stefán Haukur, aðalsamningamaður Íslands, segir að þarna hafi það verið staðfest að Ísland verði áfram herlaust land, þó það hafi "í sjálfu sér aldrei verið neinn ágreiningur um það. Það er enginn skikkaður til að setja upp her eða taka þátt í hernaði þó við göngum í ESB."

Á vef utanríkisráðuneytisins segir, um sameiginlega utanríkisstefnu ESB: "Meginmarkmið sameiginlegrar utanríkis- og öryggisstefnu ESB er að standa vörð um sameiginleg gildi og hagsmuni í samræmi við meginreglur stofnsáttmála SÞ og að tryggja öryggi aðildarríkja sambandsins með því að standa vörð um frið á alþjóðavettvangi. Hvert aðildarríki ákveður hvort það tekur þátt í samvinnu á sviði varnarmála, friðargæsluverkefnum eða í Evrópsku varnarmálastofnunni. Hins vegar er ætlast til þess að aðildarríkin taki þátt í pólitísku samráði, standi að baki stefnumiðum ESB, taki þátt í aðgerðum sem ákveðið er að grípa til og standi að þvingunaraðgerðum gegn þriðju ríkjum sem aðildaríkin hafa samþykkt að beita. ESB beitir sér sérstaklega fyrir friðargæslu og mannúðaraðstoð,  og aðildarríkin aðstoða hvort annað verði náttúruhamfarir, hryðjuverk eða annars konar hamfarir."

OG:

"Í sáttmála ESB er hvorki gert ráð fyrir stofnun fastahers né herskyldu af neinu tagi. Aðild að ESB hefði ekki áhrif á varnarsamning Íslands og Bandaríkjanna, né á veru Íslands í Atlantshafsbandalaginu en 21 aðildarríkja ESB eiga einnig aðild að NATO."

Það hefur því verið staðfest að ef Ísland gengur í ESB mun það áfram vera herlaust land, það mun enginn vera skikkaður til að setja á laggirnar her eða þá að ganga í einhvern her (hvað þá her sem er ekki einu sinni til - sbr. Evrópuherinn sem andstæðingar aðildar hafa fundið upp). Þetta hefur verið staðfest af okkur Íslendingum, sem og Evrópusambandinu (ekki það að þeir hafi nokkurn tíman óskað eftir slíku, hvað þá nefnt slíkt, enda er það ekki áhyggjuefni ESB hvort lönd séu með her eður ei. Ríkin ákveða það sjálf).

Það er því ekki annað hægt en að vona að þær lygar og sá hræðsluáróður sem hefur verið uppi um ímyndaða herskyldu Íslendinga í Evrópuhernum ógurlega, sé hér með lokið. Ræðum frekar staðreyndir málsins. Staðreyndirnar sem skipta okkur öll máli.