Nú standa Sigmundur Davíð, formaður Framsóknarflokksins, og Bjarni Benediktsson, formaður Sjálfstæðisflokksins, í viðræðum um myndun nýrrar ríkistjórnar.

Nú fara þeir saman yfir hin ýmsu mál og litlar fréttir berast af viðræðunum, nema að „þær gangi vel."

Aðildarviðræður Íslands og Evrópusambandsins hljóta að vera eitt af þessum málum.

Hvað ætla Sigmundur og Bjarni að gera í Evrópumálunum?

Það er ekki annað hægt en að vona, og á sama tíma, skora á Sigmund og Bjarna að virða vilja meirhluta þjóðarinnar og ljúka aðildarviðræðunum við Evrópusambandið og leyfa þjóðinni, mér og þér, að ákveða hvort innganga Íslands í sambandið sé okkur til hagsbóta, eður ei.

Það er þjóðin sem á að eiga lokaorðið í Evrópumálunum, ekki stjórnmálamenn. Það er lýðræðislegur réttur okkar að fá að segja okkar skoðun á málinu, þegar samningurinn liggur fyrir og allar staðreyndirnar í málinu eru komnar fram.

„Allt tal um undanþágur er blekking" - „Íslendingar fá ekki undanþágur" - „Engar sérlausnir hér á ferð" - „Allar skýringar á fordæmum um sérlausnir innihaldslausar" - „Ekkert um að semja" - „Lesið bara lögin."

Umræðan um Evrópusambandið og mögulega aðild Íslands að ESB getur oft á tíðum verið ansi áhugaverð og skemmtileg. Að sama skapi getur hún stundum verið á villigötum, fullyrðingum er haldið fram sem heilögum sannleika, fullyrðingum sem eiga ekki við nein rök að styðjast.

Umræðan um sérlausnir og undanþágur í samningaviðræðum við Evrópusambandið er dæmi um það síðarnefnda. Það eru ansi margir sem halda því fram að það sé ekkert um að semja, að engar sérlausnir séu í boði, og því vitum við alveg „hvað við erum að kalla yfir okkur." Lesið bara lögin, segja aðrir.
Allir, sem hins vegar gefa sér tíma til þess að kynna sér málið, munu vera fljótir að komast að annarri niðurstöðu.

Það virðist vera nokkuð almennt að í aðildarsamningum sé samið um tímabundnar undanþágur, eða aðlögunarfresti, til dæmis frest til þess að innleiða tiltekna löggjöf ESB eða til þess að afnema reglur sem eru ekki í samræmi við stofnsáttmála eða löggjöf ESB. Sem dæmi má nefna að í samningaviðræðunum fyrir stækkun ESB árið 2004, þegar tíu ríki Mið- og Austur-Evrópu gengu í sambandið, var samið um tímabundin aðlögunartímabil í fjöldamörgum tilvikum. Oftast var þar um að ræða 3-7 ára aðlögunartímabil, en einnig voru dæmi um allt upp í 10-13 ára aðlögunartímabil.

Það er nauðsynlegt að skilja að af hálfu ESB er lögð áhersla á að engar varanlegar undanþágur séu veittar í aðildarsamningum enda er markmiðið að sem mest lagalegt samræmi ríki innan ESB, annars væri erfitt fyrir sambandið að ganga upp í þeirri mynd sem það starfar, en ESB byggir á sameiginlegri löggjöf aðildarríkjanna.

Hins vegar er líka nauðsynlegt að skilja að ef upp koma vandamál vegna ákveðinnar sérstöðu eða sérstakra aðstæðna í umsóknarríki er reynt að leysa málið með því að semja um tilteknar afmarkaðar sérlausnir, frekar en varanlegar undanþágur, en sem dæmi um varanlega undanþágu má nefna að Svíar eru undanþegnir almennu banni í regluverki ESB við viðskiptum með munntóbak (sæ. snus). Undanþágan kemur fram í viðauka við aðildarsamninginn þar sem vísað er í viðkomandi tilskipun (viðauki XV). Erfitt myndi reynast að finna dæmi um að ríki hafi óskað eftir ákveðinni sérlausn er varðar sérstakar aðstæður eða mikla þjóðarhagsmuni, og ekki fengið.

Dæmin um sérlausnir sem umsóknarríki hafa fengið eru mörg. Eitt þekktasta dæmið um sérlausn er að finna í aðildarsamningi Danmerkur, en Danir fengu að viðhalda löggjöf sinni um kaup á sumarhúsum í landinu, en samkvæmt henni mega aðeins þeir sem hafa verið búsettir í Danmörku í a.m.k. fimm ár kaupa sumarhús í landinu. Þá samdi Malta um svipaða sérlausn.

Þá má finna ýmis dæmi um sérlausnir sem taka tillit til sérþarfa í landbúnaði. Þekktasta dæmið er eflaust að finna í aðildarsamningi Finnlands og Svíþjóðar en sú sérlausn felst í því að Finnum og Svíum var heimilt að veita sérstaka styrki vegna landbúnaðar á norðurslóðum (þ.e. norðan við 62. Breiddargráðu). Sú sérlausn felur í sér að þeir mega sjálfir styrkja landbúnað sinn sem nemur 35% umfram önnur aðildarlönd. Þá sömdu Finnar einnig um að styrkja megi svæði sem eiga í alvarlegum erfiðleikum með aðlögun að hinni sameiginlegu landbúnaðarstefnu ESB og Finnar hafa nýtt það ákvæði til að semja við ESB um sérstuðning fyrir Suður-Finnland.

Þá sömdu Bretar og Írar um stuðning við harðbýl svæði (Less Favoured Area, LFA) þegar þau ríki gengu í ESB, og önnur ríki sömdu einnig um þann stuðning í samningaviðræðum sínum. Grikkir fengu sérákvæði um bómullarframleiðslu í aðildarsamning sinn, en bómullarrækt var álitin mjög mikilvæg fyrir grískan efnahag. Malta og Lettland sömdu um tilteknar sérlausnir í sjávarútvegi, Finnar, Svíar og Austurríkismenn sömdu um hæstu styrki úr uppbyggingarsjóði ESB fyrir svæði sem hafa átta eða færri íbúa á hvern ferkílómetra, en í þeim flokki eru að öðru leyti svæði sem hafa verga landsframleiðslu á mann undir 75% af meðaltali ESB.

Þann 1. júlí næstkomandi verður Króatía 28. aðildarríki ESB. Í aðildarsamningi Króatíu má sjá að samið var um fjölmargar tímabundnar undanþágur og aðlaganir að reglum ESB. Vegna sérstakra landfræðilegra aðstæðna í Króatíu, sem er skipt í tvö ótengd landsvæði með nesi sem tilheyrir Bosníu og Hersegóvínu og nær út í Adríahaf, óskuðu króatísk stjórnvöld eftir undanþágu frá ákvæðum tilskipunar um meginreglur um skipulag dýraheilbrigðiseftirlits með afurðum sem fluttar eru inn til bandalagsins frá þriðju löndum. Niðurstaða aðildarviðræðnanna um þetta atriði var sú að Evrópusambandið og Króatar sömdu um sérlausn.

Ég gæti haldið áfram að telja upp sérlausnir og undanþágur sem ESB og umsóknarríkin hafa samið um í aðildarviðræðum sín á milli. Ég læt þetta hins vegar duga, enda skilaboðin augljóslega komin til skila. Að halda því fram að ekki sé hægt að semja um undanþágur og sérlausnir í aðildarviðræðum við ESB er ekkert annað en blekkingaleikur og þeim sem gera svo, til skammar. Höldum okkur við staðreyndirnar og ræðum málin á upplýsandi hátt.

Að lokum tel ég nauðsynlegt að nefna að aðildarsamningar þeirra ríkja sem ganga í ESB hafa sömu stöðu og stofnsáttmálar ESB. Ákvæðum þeirra, þar á meðal sérlausnum og undanþágum, verður því ekki breytt auðveldlega, en til þess þarf samþykki allra aðildarríkja.

Undanfarna daga hef ég verið að velta því fyrir mér hvort unga fólkið á Íslandi sé ekki örugglega að velta sömu hlutunum fyrir sér og ég er að gera. Ég hef verið að íhuga hvort unga fólkið í dag sé ekki að velta framtíðinni fyrir sér, hvað þau ætli að læra, hvað þau langar og ætla að vinna við, hvar þau ætla að búa, hvenær þau ætli að kaupa sér húsnæði, hvort þau geti keypt sér húsnæði, hvort þau ætli að búa á Íslandi eða erlendis og svo framvegis.

Þegar slíkum spurningum er velt upp er nokkuð ljóst að framtíðin hér á landi er í dag nokkuð óljós, og að sumu leyti er hún frekar óhugnarleg, sérstaklega í ljósi þess að á Íslandi í dag er atvinnuframboðið ekki mikið, tækifærin eru ekki nógu mörg, matvælaverðið er alltof hátt, vextir á lánum er gríðarlega háir, verðtryggingin er að gera útaf við heimilin í landinu og ónýt króna í gjaldeyrishöftum gerir atvinnulífinu erfitt fyrir.

Við vitum öll að svona er staðan í dag. Hún er glötuð. Hún er þreytandi. Hún er pirrandi. En á sama tíma, þá er staðan örlítið spennandi. Á sama tíma og íslenska þjóðin stendur frammi fyrir þessum vandamálum þá stendur hún nefnilega frammi fyrir ákveðnu tækifæri. Tækifæri til þess að hafa áhrif á uppbyggingu landsins, tækifæri til þess að hafa áhrif á framtíðina á Íslandi. 

Samkvæmt niðurstöðum könnunar sem Fréttablaðið birti þriðjudaginn 19. mars s.l., vilja 71.7% nýrra kjósenda ljúka viðræðum við Evrópusambandið. Þetta segir mér að unga fólkið á Íslandi er að velta framtíðinni fyrir sér. Þau eru að íhuga hvað sé hægt að gera til þess að breyta stöðunni á Íslandi í dag, bæta lífskjör almennings á Íslandi og byggja hér upp samfélag sem hægt er að búa í. Unga fólkið er skynsamt og það er tilbúið til þess að skoða þá möguleika sem okkur bjóðast, þær lausnir sem eru í boði. 

Aðild Íslands að Evrópusambandinu er nefnilega einn möguleiki, ein lausn á vandanum.

Tökum matvælaverðið sem dæmi.  Ítrekað hefur verið rannsakað hvað muni gerast með matvælaverð á Íslandi eftir inngöngu í Evrópusambandið og alltaf virðist niðurstaðan vera sú sama. Matvælaverð mun lækka!

Með íslensku krónuna og verðtryggðu lánin búum við hér á landi við gríðarlega háar vaxtagreiðslur, miðað við nágranna okkar í Evrópu. Í nýlegu dæmi ASÍ kom í ljós að á meðan evrópsk fjölskylda var að borga um 5 - 800 þús.kr. í vexti á ári, var íslensk fjölskylda með sama lán að borga um 1 - 2 milljónir króna í vexti á ári.
Innganga í Evrópusambandið og upptaka evru mun losa okkur við íslensku krónuna, verðtryggðu lánin, veita okkur möguleika á betri lánakjörum og spara heimilunum í landinu gríðarlegar upphæðir.

Með upptöku evru verður verðlagið og gengið einnig stöðugara. Við losnum við gjaldeyrishöftin og verðbólgan á Íslandi minnkar (í febrúar 2013 var verðbólgan 4.8% á Íslandi meðan hún var 1.8% á evrusvæðinu).

Með evru sem gjaldmiðil verða áætlanagerðir í heimilislífinu, sem og í atvinnulífinu auðveldari, við losnum við stærstu viðskiptahindrunina á Íslandi í dag (krónuna), erlendar fjárfestingar verða að veruleika, erlend fyrirtæki munu setjast hér að og atvinnutækifærin fyrir unga Íslendinga verða fleiri, en nauðsynlegt er að skapa þúsundir starfa hér á Íslandi á næstu árum, ef við ætlum ekki að horfa á eftir unga fólkinu úr landi.

Allt eru þetta hlutir sem skiptir almenning á Íslandi miklu máli. Ekki síst ef við erum að velta framtíðinni fyrir okkur. Möguleg innganga Íslands í Evrópusambandið snýst nefnilega um hagsmuni almennings í landinu. Hún snýst um lífskjör og hún snýst um framtíðina. Aðild Íslands að Evrópusambandinu og upptaka evru á að vera framtíðarsýn ungra Íslendinga. 

Þess vegna er ég sannfærð um að unga fólkið muni fara í Evrópusambandið. Því ef það gerir það ekki, þá mun það fara til Evrópusambandsins.

Ég tek því undir með þessum 71.7% nýrra kjósenda og segi: klárum viðræðurnar við Evrópusambandið og sjáum samninginn. Leyfum þjóðinni að taka upplýsta ákvörðun um málefni sem snertir framtíð okkar allra.

Umræðan um mögulega aðild Íslands að Evrópusambandinu tekur til margra þátta sem nauðsynlegt er að ræða. Þá á ég við þætti eins og sjávarútveg, landbúnað, fullveldi og fleira í þeim dúr, en umræðan stjórnast oftar en ekki af slíkum þáttum. Að mínu mati gleymist hins vegar oft að ræða um hvað aðild Íslands að ESB snýst fyrst og fremst um. Það er, lífskjör almennings á Íslandi.

Í dag einkennist Ísland af litlu atvinnuframboði, háu matvælaverði, háum vöxtum, verðtryggingu, gjaldeyrishöftum, fáum tækifærum og ónýtum gjaldmiðli sem heimilin í landinu bera gríðarlega háan kostnað af. Ég á bágt með að trúa því að slík lífskjör séu framtíðarsýn margra Íslendinga.

Í dag höfum við, fólkið í landinu, fengið tækifæri til þess að ákveða hvernig framtíð við viljum á Íslandi, og hvort sú framtíð eigi að einkennast af þáttum eins og þeim sem nefndir eru hér að ofan. Eða hvort við göngum í Evrópusambandið, tökum upp evru, og bætum lífskjör almennings á Íslandi.

Lægra matvælaverð
Á árunum 2008 - 2012 hækkaði matvælaverð á Íslandi um 32%. Ítrekað hefur verið rannsakað hvað muni gerast með matvælaverð á Íslandi eftir inngöngu í ESB og alltaf virðist niðurstaðan vera sú sama. Matvælaverð mun lækka! Sem dæmi má nefna að verð á kjúklingum, eggjum og svínakjöti mun lækka um allt að 40 - 50% og mjólkurvörur um allt að 25%. Ég hef margoft nefnt þetta áður, einfaldlega vegna þess að slíkum sparnaði fyrir heimilin má ekki gera lítið úr. 

Lægri vextir
Annað sem mikið hefur verið rætt um og rannsakað í tengslum við aðild Íslands að ESB eru lánakjör okkar Íslendinga miðað við lánakjör Evrópuríkjanna, sérstaklega á húsnæðismarkaði.

Með íslensku krónuna og verðtryggðu lánin búum við hér á landi við gríðarlega háar vaxtagreiðslur, miðað við nágranna okkar í Evrópu. Sem dæmi má nefna á árunum 1998 - 2010 voru nafnvextir á húsnæðislánum hér a landi um 12% meðan þeir voru mest 5% í Evrópu. Í dæmi sem ASÍ tók til skoðunar kom í ljós að á meðan evrópsk fjölskylda var að borga um 5 - 800 þús.kr. í vexti á ári, var íslensk fjölskylda með sama lán að borga um 1 - 2 milljónir króna í vexti á ári.

Með aðild Íslands og upptöku evru gefst okkur tækifæri til þess að taka lán á betri kjörum, án verðtryggingar, og þannig munu heimilin í landinu spara sér gríðarlega háar upphæðir í vaxtagreiðslur á ári hverju.

Gjaldmiðillinn
Þá er nauðsynlegt að nefna að upptaka evru mun ekki einungis lækka vaxtagreiðslurnar og losa okkur við verðtrygginguna. Með nothæfum gjalmiðli fáum við stöðugara gengi og verðlag, minni gengissveiflur, við losnum við gjaldeyrishöftin og verðbólgan minnkar (í janúar 2012 var verðbólgan 6.2% hér meðan hún var 2.6% á evrusvæðinu).

Hverju skilar þetta? Heimilin í landinu losna við þann gríðarlega kostnað sem þau bera af krónunni sem mun þetta skila sér í betri lífskjörum fyrir almenning á Íslandi þar sem áætlanir í heimilislífinu sem og í atvinnulífinu verða auðveldari.

Fleiri atvinnutækifæri
Með inngöngu Íslands í ESB falla niður tollar á milli Íslands og ESB. Þar af leiðandi munum við öðlast óheftan aðgang að mörkuðum ESB. Þrátt fyrir EES-samninginn höfum við hann ekki í dag. Það, auk þess að losna við íslensku krónuna, sem í dag er stærsta viðskiptahindrunin á Íslandi, mun auka atvinnutækifærin hér á landi.

Fyrirtækjarekstur verður auðveldari, útflutningur og innflutningur verður auðveldari og við munum loks standa jafnfætis öðrum fyrirtækjum á markaði ESB.  Samkeppnin eykst og kaupmátturinn þar af leiðandi og síðast en ekki síst mun verða auðveldara að laða að erlenda fjárfesta til Íslands, sem myndi skapa atvinnu, en ef við ætlum ekki að horfa á eftir unga fólkinu úr landi í framtíðinni þurfum við að skapa hér þúsundir starfa á næstu árum.

Aðild Íslands að Evrópusambandinu og upptaka evru hlýtur að vera framtíðarsýn Íslendinga. Við viljum búa við þau lífskjör sem þekkjast í Evrópu. Við viljum lægra matvælaverð, lága vexti, nothæfan gjaldmiðil, meira atvinnuframboð og fleiri tækifæri hér á Íslandi, en slíkt öðlumst við með aðild að ESB. Þar af leiðandi snýst aðild að ESB fyrst og fremst um að bæta lífskjör almennings á Íslandi.

Vegna fjölda áskoranna hef ég nýtt ár hér á blogginu með því að fjalla um tíu atriði sem ættu að skipta alla máli þegar velt er fyrir sér afhverju Ísland á að ganga í Evrópusambandið. Hér eru nokkrar af mínum ástæðum. 

1.      Lægra matvælaverð á Íslandi
Áhrifin á matvælaverð á Íslandi eftir inngöngu í ESB hafa verið rannsökuð margoft, nú síðast af hagfræðingunum  Daða Má Kristóferssyni, dósent við Háskóla Íslands, og Ernu Bjarnadóttur, hjá Bændasamtökunum, en niðurstaða þeirra var sú að reikna má með að verð á kjúklingum, eggjum og svínakjöti lækki um allt að 40 - 50% við aðild að ESB. Ekki nóg með það heldur munu mjólkurvörur lækka um allt að 25% og einnig má reikna með að verð á nautakjöti muni lækka. Þetta eru afleiðingar þess að tollar á vörum og landbúnaðarafurðum frá aðildarríkjum ESB falla niður við aðild Íslands að ESB, sem eykur samkeppnina og bætir kaupmáttinn. 

2. Ísland öðlast raunverulegt fullveldi
Öfugt við það sem margir halda gjarnan fram, að Ísland tapi fullveldi sínu við inngöngu í ESB, má í raun segja að Ísland öðlist raunverulegt fullveldi með aðild að ESB. Með samningnum um Evrópska efnahagssvæðið (EES) njótum við margra þeirra kosta sem ríki öðlast með aðild að ESB, en gleymum því hins vegar ekki að við höfum þar af leiðandi kynnst þeim ókosti sem felst í því að vera ekki fullgildur aðili; við höfum ekkert um þær ákvarðanir sem eru teknar innan ESB og hafa bein áhrif á okkur Íslendinga að segja, því með EES-samningnum  tökum við upp gríðarlegt magn af ESB-löggjöf hér á landi, sem samin er af aðildarríkjum ESB, sem síðan senda okkur hana í pósti, því við sitjum ekki við borðið þar sem þessi löggjöf er samin, löggjöfin sem snertir okkur öll daglega.

Með aðild að ESB mun Ísland því styrkja fullveldi sitt með virkri þátttöku í ákvörðunum og samningum á vettvangi sambandsins, en raunverulegt fullveldi í hinum hnattræna heimi sem við búum í, í dag, fæst með því að deila því með öðrum þjóðum til þess að ná sameiginlegum markmiðum. 

Í Noregi rannsökuðu sérfræðingar áhrif EES-samningsins á norskt samfélag, og var niðurstaða hópsins sú að með EES-samningnum býr Noregur við meira afsal á fullveldi heldur en innganga í Evrópusambandið myndi hafa í för með sér. Við getum auðvitað yfirfært það á íslenskt samfélag.

3. Lægri vextir
Með aðild Íslands að ESB og upptöku evru fáum við lánakjör sambærileg þeim sem Evruríkin búa við í dag sem mun skila sér í lægri vöxtum á húsnæðismarkaði og almennt á lánamarkaði. Með íslensku krónuna og verðtrygginguna búum við hér á landi við gríðarlega háar axtagreiðslur. Munurinn á vaxtagreiðslum Íslendinga og Evrópuríkja hefur verið rannsakaður margoft, til dæmis af ASÍ, og eru niðurstöðurnar sláandi.

Á árunum 1998 - 2010 voru nafnvextir á húsnæðislánum hér á landi um 12% meðan þeir voru mest 5% í Evrópu. Í dæmi sem ASÍ tók til skoðunar kom í ljós að á meðan evrópsk fjölskylda var að borga um 5 - 800 þúsund krónur í vexti á ári, var íslenska fjölskyldan að borga 1 - 2 milljónir í vexti á ári.

Með aðild Íslands að Evrópusambandinu og upptöku evru munum við því getað fengið lán á lægri vaxtakjörum, án verðtryggingar, og þannig munu heimilin í landinu spara háar upphæðir, sem nú fara í vaxtagreiðslur, á ári hverju.

4. Evra vs. króna
Með aðild Íslands að ESB og upptöku evru, munum við, auk þess að fá lægri vexti og losna við verðtrygginguna, fá stöðugara gengi og verðlag, losna við gjaldeyrishöftin, fá minni verðbólgu, stöðugara verðlag, minni gengissveiflur á sama tíma og við losnum  við ónýtan gjaldmiðil og þann gríðarlega kostnað sem heimilin í landinu bera af krónunni. Sama hvað fólk vill segja um evruna, þá er það staðreynd að á sínum versta degi er evran samt sterkari en krónan á sínum besta degi. Allt skilar þetta sér í betri lífskjörum fyrir almenning þar sem áætlanir í heimilisrekstrinum og atvinnulífinu verður mun auðveldari. 

5. Lægri skólagjöld í breskum háskólum
Breskir háskólar hafa ávallt verið vinsælir meðal íslenskra námsmanna enda eru margir af þeim meðal bestu háskóla í heimi. Skólagjöldin í breska háskóla eru hins vegar gríðarlega há, og þá sérstaklega fyrir nemendur sem ekki koma frá ESB ríkjunum, þar sem Bretar skipta námsmönnum í tvo flokka: ESB og aðrir. Með aðild Íslands að ESB gætu því íslenskir námsmenn sparað sér þúsundir punda í skólagjöld. 

6. Niðurfelling tolla
Við inngöngu í ESB falla niður tollar á milli aðildarríkjanna, en eins og ég hef nefnt, þá skilar það sér til dæmis í lægra matvælaverði. Niðurfelling á tollum skilar sér einnig í ódýrari verslun og þjónustu, annars konar en með matvæli. Niðurfelling tolla opnar einnig möguleikana á auknum atvinnutækifærum fyrir Íslendinga. Innlend fyrirtæki, stór sem smá, eiga erfitt með að þrífast á Íslandi í dag. Afhverju ætli forsvarsmenn Össurar, Marel og CCP vilja ganga í Evrópusambandið? Vegna þess að með krónu, sem er ein stærsta viðskiptahindrunin á Íslandi í dag, og aðrar hindranir eins og tollar til og frá Íslandi hefta viðskipti. Við þurfum óheftan aðgang að innri markaðinum svo atvinnulífið á Íslandi geti blómstrað.  

7. Erlendar fjárfestingar - aukin atvinnutækifæri
Með inngöngu í ESB og upptöku evru verður auðveldara að laða að erlenda fjárfesta til Íslands, sem myndi vonandi skila sér í því að erlend fyrirtæki munu setjast hér að og skapa þannig atvinnu fyrir Íslendinga, en við þurfum að skapa þúsundir starfa hér á Íslandi á næstu árum ef við ætlum ekki að horfa á eftir unga fólkinu úr landi í leit að atvinnutækifærum. "Erlendar fjárfestingar á Möltu, Kýpur, Slóvakíu og Slóveníu tvöfölduðust fyrstu fjögur árin eftir að ríkin gengu í Evrópu­sambandið árið 2004. Öll nota þau evru. Í Eistlandi jukust erlendar fjárfestingar um helming á sama tíma." 

8. Landsbyggðin
Aðild Íslands að ESB felur í sér hlutdeild í hinum ýmsu styrktarsjóðum ESB. Til dæmis fengi Ísland aðgang að byggða- og uppbyggingarsjóðum ESB, en til þeirra renna um 1/3 af heildarfjárlögum ESB. Í greinagerð sem unnin var fyrir Samtök íslenskra sveitarfélaga um hugsanleg áhrif aðildar að ESB á íslensk sveitarfélög kemur fram að "talið er til helstu kosta aðildar að íslenskum sveitarfélögum opnist aðgangur að styrkjum úr byggðarsjóðum ESB og ákvörðunum um með hvaða hætti þeim er úthlutað til einstakra svæða hér á landi. Aðrir kostir sem nefndir eru er aðgangur að styrkjum úr landbúnaðar-/dreifbýlissjóði ESB, aðgangur að styrkjum til sjávarbyggða, aðild að öllum áætlunum ESB, hvati að auknu samastarfi sveitarfélaga, landshlutasamtaka og öflugri stjórnsýslu sveitarfélaga, meira forræði sveitafélaga í byggðamálum og aðgangur að stofnunum ESB sem fjalla um byggða- og sveitastjórnarmál."  

9. Stærsta viðskiptablokk í heimi
ESB er stærsta viðskiptablokk í heimi. "ESB er stærsti útflytjandi vöru og þjónustu á heimsvísu og hefur yfir að ráða víðfeðmu neti viðskiptasamninga  og -tengsla sem skapa aðildarríkjum markaðsaðgang utan svæðisins." Með aðild Íslands að ESB yrðum við hluti af stærstu viðskiptablokk heims og hefðum áhrif á mótun hennar og aðgerðir. Evrópumarkaðurinn yrði að heimamarkaði okkar, en árið 2011 fór 82.7 % af vöruútflutningi Íslands til annarra ríkja á innri markaði ESB. Þá er pólitískt vægi ESB mikið í þessu alþjóðlega viðskiptasamstarfi, og þannig myndu áhrif Íslands á alþjóðavettvangi aukast.

10. Hugmyndin er góð
Markmið ESB hefur frá upphafi verið að stuðla að friði og er friður eitt af grunngildum Evrópusambandsins. ESB stuðlar líka að velferð, frelsi, lýðræði, virðingu fyrir mannréttindum, jafnt í Evrópu sem og um allan heim. Jafnréttismál hafa ávallt verið í forgangi, en mikil áhersla er einnig lögð á umhverfisvernd, neytendavernd, kvenréttindi, þróunaraðstoð, öryggismál, menntun og atvinnu. Öll 27 aðildarríki ESB deila þessari hugmyndafræði og hafa skuldbundið sig til þess að verja þau, jafnt í Evrópu sem og um allan heim.

Evrópusambandið er fyrirbæri sem hvergi finnst annars staðar í heiminum. ESB er ekki ríki, ekki ríkjasamband og ekki venjuleg alþjóðastofnun. ESB er samstarfsvettvangur 27 ríkja, 500 milljón manna, sem saman vilja vinna að betri heimi. Afhverju ætti Ísland ekki að vilja vera hluti af slíkri sögu? Sögu friðar og kærleika.